عموم مردم . » « 3 »
( 1 ) و همچنين فرمايش حضرت در اين روايت :
« همانا امر به معروف و نهى از منكر مىشود شخص با ايمانى كه پند گيرد ، و يا نادانى كه چيزى بياموزد ؛ لكن آن كس كه تازيانه در دست دارد و يا صاحب شمشير است ، امر و نهى نمىشود . » « 4 »
( 2 ) لكن جهاد چنين شرايطى را ندارد . چگونه اين چنين مشروط باشد ، و حال آنكه فرض چنين است كه در راه جهاد بايد از جانگذشتگى نمود و بهترين چيزها را در راه خدا و به خاطر مصالح والاى اسلامى بخشيد .
( 3 ) قرآن مجيد در چندين مورد بر اين مسأله تأكيد نموده است همچون اين آيه شريفه :
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ . التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ الْحامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ
« 5 » ( 4 ) بنابراين براى گسترش پيام خداوندى ، جهاد بهترين وسيله بوده ، و براى هدايت مردم در برنامهريزى كلى خدايى مطرح مىباشد ، هم پيش از اسلام ، و هم پس از اسلام ؛ هم در تورات و انجيل ، و هم در قرآن مجيد .
هامش
( 3 ) وسائل الشيعة ( طبع سنگى ) 2 / 533 ؛ طبع حروفى 11 / 400 .
( 4 ) وسائل الشيعة ( طبع سنگى ) 2 / 534 ؛ طبع حروفى 11 / 401 .
( 5 ) توبه / 111 - 112 : بدرستى كه خدا از مؤمنين و گروندگان جانها و دارائيهايشان را خريد كه ( بجاى آن ) بهشت براى ايشان باشد . آنان هم در راه خدا كارزار مىكنند ، پس مىكشند و كشته مىشوند . وعدهاى است كه وفا به آن بر خدا حقّ و درست است و آن را در تورات و انجيل و قرآن بيان نموده ، و كيست كه به عهد و پيمان خود وفاكنندهتر از خدا باشد ؟ ! پس شاد باشيد به دادوستد خودتان ، آنچنان دادوستدى كه به آن معامله و دادوستد نموديد . و آن معامله و دادوستد همان فيروزى و رستگارى بزرگ است . آن توبهكنندگان و عبادت كنندگان و حمد كنندگان و . . . و بشارت ده مؤمنان را .