تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 331

مساهمون:

ص٣٣١
زنانى آشكار مىشوند كه لخت و برهنه هستند ، از دين خارج گشته و در فتنه‌ها وارد شده‌اند ، به شهوات مايل و به لذتها شتابان ، حرام را حلال دانسته و در جهنم داخل مىشوند . » ( 1 ) در اين موارد ، روايات فراوان و بسيارى است ؛ برخى طولانى و بعضى مختصر ، و همان اندازه كه در اينجا آورديم ما را بس است كه در مجموع با وثاقتى كه از حيث سند و مضمون دارا مىباشد و با قواعد و قوانين كلّى نيز تطبيق مىكند ، دورنمائى از وضعيّت بشر و امّت اسلامى را در دوران غيبت كبرى مشخص مىسازد .

توضيح و برداشت از اين روايات

: ( 2 ) مقصود و مفهوم كامل اين روايات را در ضمن چند امر مىتوان به دست آورد : ( 3 ) امر اوّل : ما از سلمان فارسى - رضى اللّه عنه - كه در آن جامعه نمونه و عادلى كه رسول خدا ايجاد كرده بود مىزيست ، چنين احساس مىكنيم كه از شنيدن اين مطالب دچار شگفتى و حيرت شده ، و مرتب سؤال مىكند كه : آيا ممكن است اين گونه امور در بين امّت اسلامى رخ دهد ! ؟ و رسول خدا هم با تأكيد و قسم خوردن ، از رويداد اين انحرافات خبر مىدهد و تأكيد مىفرمايد كه اين كارها اتفاق خواهد افتاد . همان‌گونه كه به وضوح و روشنى شاهد تأسّف شديد و نگرانى آن حضرت از وجود اين مفاسد در جامعه اسلامى مىباشيم ، كه خروج مردم را از دين و شريعت و عصيان و نافرمانى آنان را از دستورات الهى و زير پا گذاردن عدالت و دادگرى را كه پىآمدهاى ناگوارى براى امّت اسلامى دارد توصيف مىفرمايند . ( 4 ) چگونه مىشود كه حضرت از رويدادهاى ناگوار متأثّر نباشد ، و حال آنكه خداوند فرموده است :
يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
« 89 » وقتى كه رسول خدا اين سخنان را به اصحاب خود مىگويد ، نمىخواهد كه
هامش
( 89 ) روم / 36 .
تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 331 | سيد حسن افتخارزاده / السيد محمد الصدر