وى 30 درهم را بگرفت و جاى او را به آنها نشان داد و چون داخل خانه عيسى شد خداوند هم شباهت عيسى را بر او انداخت . و چون بيرون آمد كه بايشان خبر دهد عيسى در خانه نيست مردم او را عيسى پنداشتند و بدارش زدند . پس از 7 روز خداوند بعيسى فرمود :
بنزد مريم فرود آى تا حواريان جمع شوند و آنها را براى تبليغ به اطراف فرستى . عيسى برگشت و كوه را نور فرا گرفت . حواريان گرد او جمع شدند و عيسى آنها را براى دعوت مردم به اطراف پراكنده ساخت و دوباره عيسى را خدا به آسمان برد و اين شب همان شب است كه نصارى در آن دود و آتش ميافروزند . چون صبح شد حواريان هر كس به زبان آن مردمى كه از طرف عيسى مأمور تبليغ آنها بود سخن ميگفت و اينست معنى
« وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ »
.
وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
: ( خدا بهترين مكر كنندگان است ) يعنى منصف و عادلترين مكر كنندگان است زيرا مكر آنها ظلم است و مكر او عدل و انصاف و اما اينكه خداوند به خود نسبت مكر داده از باب مزاوجت ( كه يكى از وجوه بلاغت است ) مىباشد چون قبلا اسم مكر برده شده مثل آيه شريفه : « اگر كسى بشما اعتداء و تجاوز كرد شما مانند آن بوى اعتداء و تجاوز كنيد » با اينكه دومى اعتداء نيست بلكه مجازات است بلفظ اعتداء ذكر كردهاند و اين يكى از وجوه بلاغت است . مثلا مجانست و مقابله كه اولى مثل
« تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ »
و دومى مثل آيهء شريفهء
« ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا خَيْراً »
بنصب خيراً كه با سؤال مطابقه كند و مقابله مثل
« وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ وَ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ باسِرَةٌ تَظُنُّ أَنْ يُفْعَلَ بِها فاقِرَةٌ »