[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 146 تا 148 ]
وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ ( 146 ) وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 147 ) فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 148 )
« 1 »
ترجمه :
چه بسيار پيامبرانى كه پيروان زيادى با آنها جنگيدند و از مصيباتى كه در راه خدا به آنها رسيد سست نشدند و زبونى نشان ندادند و خداوند صابران را دوست دارد .
و گفتهء ايشان نبود جز اينكه : پروردگارا گناهان ما و زيادهروى ما را در كارمان ببخش و بر كافران پيروزيمان ده . خدا پاداش دنيا و پاداش نيك آخرت به آنها داد و خداوند نيكوكاران را دوست دارد .
هامش
( 1 ) سوره آل عمران آيهء 146 تا 148 جزء 4 سوره 3