وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا
- قدمهاى ما را در راه جهاد با دشمن ثابت بدار بوسيلهء تقويت دلهاى ما و ايجاد اسبابى كه بوسيله آنها ثبات قدم پيدا ميكنيم . . .
و گفتهاند مراد اينست كه قدمهاى ما را در راه دين ثابت بدار .
وَ انْصُرْنا
- ما را كمك كن .
عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
- بر كافران بافكندن رعب در دل آنها و ما را بفرشتگان يارى ده .
سپس خداوند آنچه را كه پس از دعا بايشان عنايت فرموده بيان ميدارد كه :
فَآتاهُمُ اللَّهُ
- خداوند به آنها كه وصفشان گذشت عطا فرمود .
ثَوابَ الدُّنْيا
- كه نصرت ايشان بود تا بر دشمن غالب شدند و از ايشان غنيمت گرفتند .
وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ
- يعنى مغفرت و بهشت .
ممكن است آنچه در دنيا از نصرت و پيروزى بايشان داده ثوابى است كه بواسطه اطاعت الهى استحقاق آن را داشتهاند .
و ممكنست كه اين بخشش و عطيه الهى از راه تفضل باشد در اين صورت مجازاً ثواب ناميده شده .
و ثواب عبارت است از نفع خالص كه مورد استحقاق و همراه با تعظيم و بزرگداشت باشد .
وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ
- خدا محسنين را در رفتار و كردارشان دوست ميدارد .
محسن فاعل حسن و بجاى آرندهء حسن . و گفتهاند : محسن كسى است كه با اطاعت حق بخويشتن نيكى مىكند و گفتهاند : يعنى احسان كننده به ديگرى .