2352 - مأنوس با خدا
در دنيا تنها و بىكس و مهموم و محزون باش ! چونان پرندهاى تنها كه در بيابان زيست مىكند ، از آب چشمهساران و درختان مىآشامد و مىخورد . پس هرگاه شب بر او روى كرد ، از خوف پرندگان به تنهايى روى مىآورد و به خداوند مأنوس مىشود .
2353 - عزيز الهى
از كلام امير المؤمنين عليه السّلام : آن را كه اراده كرده ، بدون ثروت بىنياز و بدون فاميل و عشيره ، زياد گردد ، خويش را از ذلّت معصيت به عزت طاعت خداوند درآورد .
2354 - مصلح
گفتهاند : هركس مصلح بينه و بين اللّه باشد ، حقتعالى ما بين او و مردم را اصلاح كند .
2355 - تفاوت زمانه
حكيمى گفته : اخلاق اولاد خود را مكروه مداريد كه ايشان خلق از براى زمانهاى شدهاند كه غير اين زمانه است .
2356 - در شگفت از زمانه
« ابو اسحاق ابراهيم بن هلال صابى » ، در بلاغت بىنظير و در فصاحت بىعديل بوده ، در خدمت خلفا ، عمر را صرف نموده و مقلّد جلايل اعمال گرديده ، تلخ و شور زمانه را چشيد و ملابس ضرر و شرر زمانه گرديده ، خلفا به چندين حيله و وسيله ، وى را بر اسلام دعوت مىكردند ؛ مسلمان نمىشد و سلطان بختيار امر وزارت را به عهدهء وى مقرّر داشته تا مسلمان شود ، باز نشد و ظاهرا در بعضى امور از قبيل صوم و قرائت قرآن مرافقت اهل اسلام مىكرد ، لكن اعتقاد به آنها نداشت . در زمان شيب از ايّام جوانى به دين اسلام تعصّب بيشتر داشت . در قصيده كه به « صاحب بن عبّاد » نوشته ، استمطار سحاب و استدرار بستان جود وى را نموده و او را نيز ازجملهء اكفا شمرده ، چنانچه گفته است :
عجبا لحظي إذ أراه مصاحبي * عصر الشباب و في المشيب مغاضبي
أمن الغواني كان حتى خانني * شيبا ؟ و كان مع الشبيبة صاحبي