814 - داعى در دعا
از حضرت امير مؤمنان على عليه السّلام روايت شده ، حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و إله وى را فرمود : بگو « اللّهمّ اهدنى و سدّدنى » « 1 » و مقصود تو از « هدايت » ، هدايت به راه راست و از « استوارى » ، استوارى تير باشد كه ، رفتن تير است به نشانه .
عالمى گفته : اين حديث دال بر اين است كه داعى را در هنگام دعا ، ملاحظهء معانى دعا و قصد معانى آن به نحو كامل از لوازم است .
815 - تسكين مرض
از حضرت جعفر صادق عليه السّلام منقول است : در هر موضعى ، درد و مرضى باشد . دست بر آن موضع بگذار و سه بار اين دعا را بخوان ، « ان شاء اللّه تعالى » تسكين خواهد پذيرفت . « اللّه اللّه ربى حقا لا اشرك به أحدا ، اللهم انت لها و لكل عظيمة ففرجها عنى » . « 2 »
816 - توبه
بزرگى از گذشتگان گفته : توبهء امروز ، ارزان و آسان پذيرفته است و توبهء فردا ، گران و نپذيرفته است .
817 - اتّكاء به حضرت حق
منسوب به امام حسين عليه السّلام :
إغنّ عن المخلوق بالخالق * تغن عن الكاذب بالصادق
و استرزق الرحمن من فضله * فليس غير اللّه من رازق
* * * با استعانت از آفريدگار ، از مخلوقات بىنياز شو ، كه با راستگويى از دروغگويان بىنياز گردى و طلب روزى را از خداوند رحمن به واسطهء فضل او بنما ، كه به جز اللّه رازق ديگرى وجود ندارد . « 3 »
هامش
( 1 ) . پروردگارا ! مرا هدايت كن و استوارى ده !
( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 565 .
( 3 ) . اين شعر در ديوان امام على عليه السّلام آمده است . ر . ك : ديوان امام على عليه السّلام ، ص 294 .