دوّم : حزقيل ، مؤمن آل فرعون كه اوّل كسى بود كه ايمان آورد به خداى و موسى عليه السّلام .
سيّم : علىّ بن ابى طالب كه پيشىگيرندگان امّت محمّد است و اوّل كسى كه ايمان آورد او بود ، و علىّ بن ابى طالب افضل ايشان است . زيرا كه نفس پيغمبر است و پيغمبر افضل انبيا و اوصيا است . »
ديگر متواتر است حديث روز غدير كه پيغمبر به حكم علىّ كبير ، او را بر مردمان گردانيده امير ؛ و حديث مرغ بريان كه دوستداشتهترين خلق خدا ، علىّ مرتضى با محمّد مصطفى مشاركت نموده ؛ و حديث برادرى و برابرى با پيغمبر ؛ و حديث بستن درهاى مسجد بر مردم غيراز در علىّ - عليه السّلام - و بسيارى جانسپارى در جهاد با دشمنان رسول بارى - عزّ اسمه - تا آنكه جبرئيل - عليه السّلام - در چابكى و جلدى
/ 17 B /
تحسين او نموده ، مىگفت : « نيست در ميدان مبارزت شمشيرى الّا ذو الفقار و نيست جوان سبك و چالاكتر الّا علىّ » كه همهء صحابه در جنگ احد فرار برقرار اختيار نمودند الّا علىّ كه به ضرب ذو الفقار ، كفّار نابكار تيره روزگار را به بئس القرار مىفرستاد .
و رجوع صحابه بعد از غلط ايشان در احكام به جناب خير مآب علىّ بن ابى طالب - عليه السّلام - و گفتن عمر در چندين مواضع كه : « اگر علىّ نمىبود ، عمر به جهنّم و اصل مىشد در احكام شرعيّه » و قول او كه : « بار