زلل : لغزش
زنخ : چانه
زنگيچه : آرنج ، مرفق
ژيان : درنده ، خشمگين
سباع : درندگان
سنگ خاره : سنگ سخت
سيّئه : گناه
شاذّ : نادر
طرب : شادى ، شادمانى
عاهات : جمع « عاهه » به معنى بلا و آفت
عدّ : شمارش
عرصات : صحراى محشر ؛ آنجا كه همگان در روز قيامت گرد آيند .
عرض : آبرو
عقبات : جمع عقبه به معنى گردنه و راه سخت و دشوار
عمارت : بناكردن
عور : برهنه
غازيان : جمغ غازى به معنى جنگجوى
غانم : غنيمت گيرنده
غوررسى : رسيدگى دقيق و با تأمّل
فريضه : واجب
فزع : ناله و زارى
قرب : نزديك بودن
قرى : جمع قريه به معنى ده و روستا
قزلباش : شمارى از سپاهيان شاه اسماعيل اوّل كه حامى مذهب تشيّع و تشكيل حكومت صفوى بودند . چون كلاه قرمز بر سر مىگذاشتند ، قزلباش يعنى « سرخ سر » ناميده شدند .
قصر : كوتاهكردن ؛ در اصطلاح فقهى ، نمازى كه در سفر كوتاه خوانده مىشود ، نماز قصر مىنامند .
كاره : كسى كه از چيزى بدش مىآيد
كاهل : سست ، تنبل
كربت : حزن ، اندوه ، مشقّت
كعك : معرّب كاك به معنى نان خشك
كلانتر : بزرگتر ، رئيس شهر ، كسى كه اختيار شهر و رعاياى آن با او باشد .
كيل : پيمانه
گبر : مغ ، آتشپرست ، مجوس ، مشرك ، زرتشتى
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 394
مساهمون: العلامة الحلي
ص٣٩٤