گرانى : سنگينى
لجام : دهنه
لحيه : ريش
لعبت : بازيچه ؛ لعب باز : كسى كه مشغول بازى است
مالايطاق : خارج از توان
مأوا : مسكن ، جايگاه
مبرّات : خيرها ، خوبيها
متوضّى : وضوگيرنده
مجزى : اصطلاحى فقهى اصولى است مشتق از اجزا ؛ و اجزا در لغت به معنى كفايتكردن است ؛ و در اصطلاح اصولى بدان معناست كه مكلّف به گونهاى عمل كند كه فرمان شارع مقدّس را امتثال كرده باشد . در اين صورت ، امر ساقط مىشود .
مجمع عليه : آنچه بر آن اتفاقنظر و اجماع شده است .
مخاويف : جمع مخوف به معنى ترسناك
مختلف فيه : اختلافى ، مورد نزاع
مخلّد : جاودانى
مخمصه : رنج و زحمت و گرفتارى
مرغّبات : جمع مرغّب به معنى ترغيب كننده
مريد : كسى كه چيزى را اراده مىكند
مضطرّ : ناچار ، كسى كه چارهاى ندارد .
معتكف : كسى كه شبوروز ( در مدّتى معيّن ) در مسجد به سر برد و به ذكر و دعا و نماز و روزه مشغول باشد .
معونت : يارى ، دستگيرى
مغصوب : غصب شده ؛ چيزىكه به زور و بىرضايت از كسى گرفته شود .
مقرّ : محلّ قرار
مكرّم : گرامى ، بزرگ داشته شده
مكفّر : پوشاننده
ملمّات : امورى كه باعث درد و رنج مىشوند
ممرّ : رهگذر
مندوب : مستحب
موقف : ايستگاه
مهلكه : محلّ نيستى
ميسّر : ممكن ، شدنى
مؤبّد : هميشگى
نائب مناب : جانشين
الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — صفحة 395
مساهمون: العلامة الحلي
ص٣٩٥