كوفه تنها ادامه داشت و برخى از تاريخ نگاران ، بحران شهر كوفه و عقب ماندگى آن از نظر عمران و آبادانى و ويرانيش را به اين قبيله وحشى نسبت مىدهند .
ابن اثير در بيان حوادث سال 485 ( ه . ق ) مىگويد : در اين سال حاجيان از بغداد حركت كردند و به كوفه آمدند و از آنجا كوچ كردند . بنى خفاجه كه با درگذشت سلطان ( ملكشاه فرزند آلب ارسلان ) سركشى و نافرمانيشان به اوج خود رسيده بود و سپاه حكومت نيز از آنها فاصله داشت به حاجيان هجوم آوردند و با آنها درگير شدند و بيشتر سپاهيانى را كه همراه حاجيان بودند ، كشتند و بقيه آنها گريختند و حاجيان را غارت كردند و به سوى كوفه رفتند ، آن شهر را به تصرف خود درآوردند ، آنها را چپاول كردند و مردم آن شهر را به قتل رسانيدند ، مردم به آنها تيراندازى كردند ، بنى خفاجه پس از غارت ، از شهر خارج شدند و هر مرد و زن را كه مىيافتند ، لباسش را مىگرفتند . خبر اين رويداد به بغداد رسيد و سپاهيان را به تعقيب آنها فرستادند .
هنگامى كه بنى خفاجه از آمدن آنها آگاه شدند ، گريختند . ولى سپاه به آنها رسيد و گروه بسيارى از آنها كشته شدند و اموالشان تاراج شد . پس از اين حادثه ، خفاجه ضعيف و ناتوان شدند .
اينها ، مهمترين حوادثى بود كه به قدر سعى و توانايى با بحث و بررسى به دست آورديم و در ذكر اين مطالب به مهمترين منابع موثق رجوع كرديم ، چه بسا برخى از مطالبى كه بدان راهى نيافتيم از دست رفت گرچه به هدف خويش نايل شديم و اين نهايت آرزوى ما بود و از دست دادن آنها ناشى از غفلت و ناتوانى ماست و برتر از هر دانايى ، داناى ديگر است .
تاريخ الكوفة ( تاريخ كوفه ) ( فارسى ) — صفحة 485
مساهمون: سعيد راد رحيمى
ص٤٨٥