مزرعه در حوالى بركى برك در ولايت لوگر هستند ، و در خارج افغانستان نيز حدود هزار تن بركى يا بركى به آن تكلم مىكنند كه در ميان [ طوايف ] وزير و مسعود پشتو زبان در كانيگرام پاكستان ، روستايى در جنوب وزيرستان ، سكونت دارند . حدود 000 5 پراچى كه در سه درّه در دامنههاى جنوبى هندوكش ساكناند به زبان پراچى صحبت مىكنند . اين درّهها عبارتاند از : شوتول ، بين سالنگ و پنجشير ، و غچولان و پچغان ، كه هردو در ناحيهء نيجرائو ( ينجرائو ) واقعاند .
چون زبانهاى اورمورى و پراچى از يك خانوادهاند ، تعلّق آنها را به گروه شرقى زبانهاى ايرانى ، يا چنان كه اورانسكى و پين « 1 » معتقدند به گروه شمالغربى ، بايد مسألهاى بنيادى تلقّى كرد . در ( زبانهاى دنيا ) « 2 » ، ص 34 ، به صورتى كه اصلا قانعكننده نيست ، آنها را گويشهايى از ناحيهء پامير دانستهاند ؛ ولى به گفته گ . مورگنستيرنه در 1305 ش / 1926 ( ( گزارشى دربارهء هيئت اعزامى زبانشناسى افغانستان ) « 3 » ، اوسلو ، 1926 ، ص 14 - 37 ) آنها گروه زبانى مجزايى با ويژگيهايى از اين قرارند :
از لحاظ آواشناسى ، حفظ بستواجهاى واكدار آغازين
d , b
و
g
همانند زبانهاى ايرانى غربى ( - نمودار 3 ) . تغيير
vafra - : ( w ) / y ‹ v
ى اوستايى ، « برف » فارسى ،
wawra
ى پشتو ،
yo ? s ? / s ?
اورمورى ،
yarp
پراچى .
تغيير
dra ? y : - y - ‹ - d -
« دراز » در اورمورى ، -
dirgha
ى سنسكريت ؛
mayas
پراچى - « مگس » فارسى . افتادن
- t -
و
- d -
ميانى :
Ma ? tar -
هامش
( 1 ) .Oranskii and payne( 2 ) .Les Langues du Monde ( Paris , 1952 )( 3 ) .Report on a linguistic Mission to Afghnistan