نبود ، آن وقت گروه هايى را در پيش رو مىديدند ، كه گروه شما را چون مگس بيچاره مىكردند . »
اشعار فوق را سيف اين چنين آورده است ، در صورتى كه طبرى از قول ابن اسحق ، پس از دو بيت نخستين چنين آورده است .
« به ميدان رزم ايشان پيل هايى آمدند كه از بزرگى چون كشتى هاى بزرگ بودند . » و ديگر از سه بيت بعدى آن كه سيف اضافه كرده است خبرى نيست . معلوم مىشود كه سيف در روايت خود ، بيت سوم را كه در آن بجيلهء قحطانى تعريف و تمجيد به عمل آمده است حذف كرده ، و به جاى آن سه بيت شعر كه در آنها از قعقاع تميمى و حمال اسدى كه هر دو مضرى مىباشند مدح و تعريف ، و از بجيلهء قحطانى يمانى ذم و تقبيح به عمل آمده است ساخته و گنجانيده است و به اين ترتيب ملاحظه مىشود كه سيف بن عمر نه تنها تاريخ افسانه اى براى اسلام مىسازد . بلكه اشعار و سروده هاى ديگر آن را نيز به سود قبيلهء مضر دست كارى مىكند .
زنان بى شوهر يمانى
سيف روايت مىكند : در نبرد قادسيه هيچ يك از قبايل عرب ، از نظر كثرت زنان بى سرپرست و بى شوهر به پاى قبيله بجليهء و نخع نمىرسيد ، علت اين امر اين بود كه خالد بن وليد در جنگ هاى خود در عراق ، با كشتارهاى دسته جمعى و نابودى اهل آن سامان ، عراق را آمادهء سكناى مسلمانان كرده بود ، و به اين اطمينان و اميد دو قبيلهء يمانى با تمامى خانمان هاى خود در جنگ قادسيه شركت كردند . اين جنگ يك هزار و هفتصد تن از مردان دو قبيلهء مزبور را به كام خود فرو برد و نتيجهء اين شد كه در نخع هفتصد و در بجيله يك هزار زن ، شوهرهاى خود را از دست دادند .
مهاجرين با كمال بزرگوارى آن زنان بى شوهر را تحت حمايت و سرپرستى خود قرار داده به ازدواج در آورند .