در الثنى و زميل اجتماع كردند و خالد وليد به همراهى قعقاع همان بلا را برسرشان آوردند كه در مصيخ گذشت . آن وقت مىنويسد كه : خالد به سوى فراض كه در مرزهاى شام و عراق است عزيمت نمود . سيف مىگويد : روميان به خشم آمدند و از مرزبانان ايران به جنگ افزار و نفر كمك گرفتند ، و از قبايل مختلف عرب چون تقلب و اياد و نمر يارى جستند و بدين سان نيرويى عظيم فراهم كرده مدتى طولانى ، با خالد وليد به نبردى خونين پرداختند . سر انجام روميان شكست خوردند و همگى روى به گريز نهادند ، خالد دستور داد تا فراريان را از دم تيغ بگذرانند ، سواران ايشان را گروه گروه با سر نيزه به يك جا گرد آورده ، گردن ميزدند .
شمارهء كشته شدگان به اين ترتيب و ميدان جنگ روى هم به يكصد هزار تن بالغ گرديد ! سپس طبرى مىنويسد كه : در اين نيرو كشى خالد ، جنگ هاى متعددى صورت گرفت و حماسه هاى بسيارى خوانده شد . . . سپس خالد به حيره بازگشت و در اين بازگشت عاصم بن عمرو و برادر قعقاع را فرمان داد تا به همراهى سپاهيان حركت كند ، و بر دنبالهء سپاه شجره فرزند اعزرا فرماندهى داد و چنين شايع ساخت كه خود در دنبالهء سپاه جاى دارد . پس دور از چشم ديگران ، پنج روز باقى مانده از ماه ذيقعده از سپاه بيرون شد و از آن كناره گرفت و به قصد حج به سوى مكه عزيمت نمود . و زمانى بازگشت كه هنوز دنبالهء سپاه به حيره نرسيده بود . خبر اين عزيمت ناگهانى خالد بر خليفه ابو بكر گران آمد و بر آشفت و به عنوان تنبيه وى را از عراق به شام مأمور ساخت .
بر اين روايت حموى اعتماد كرده و در مورد فراض مىگويد : بنا بر آن چه در كتاب فتوح سيف آمده ، خالد بن وليد ( رض ) ناگهان بر قبيلهء بنى غالب در فراض كه از مرزهاى مشترك شام و عراق و جزيره و در قسمت شرقى فرات واقع است ، و روميان و عرب و ايرانيان در آنجا اجتماع كرده بودند به تاخت و جنگى سخت و خونين كرد . سيف مىگويد : در آن جنگ يكصد هزار نفر كشته شدند ، آنگاه خالد ده روز به آخر ذى حجه سال 12 ه - باقى مانده بود كه از سفر حج به حيره باز گشت و قعقاع به مناسبت در آن چنين سروده است :
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 159
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٥٩