داشتند و ايشان بودند خداوندان بالاهاى بلند . و ارم جايگاهى بود كه شدّاد آنجا آن بهشت بكرده بود كه چون ايشان هيچ نيافريدم « 1 » اندرين جهان .
و ثموديان قوم صالح بودند و ايشان صالح را جادو خواندند و اشتر او را بكشتند .
و فرعون را بيافريدم - و نام او وليد بن مصعب بود - و او نيز دعوى خدايى كرد و عذاب كردى خلقان را ، و به چهار ميخشان به زمين اندر دوختى .
گفت عزّ و جلّ كه : ايشان همه طاغى شدند اندرين جهان و من تازيانه عذاب بديشان فرو ريختم ، و همه هلاك كردم .
و اين قصّهها بجايگاه خويش همه گفته آمده است . و السّلم .
هامش
( 1 ) [ ظاهرا « نيافريدند » ]