سورة الفجر مكية ، و هى ثلاثون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - بدين بام كه برآيد
2 - و بشبهاى دههء عاشورا « 2 »
3 - و بجفت و طاق « 3 »
4 - و شب چون « 4 » برود
5 - هست اندر آن سوگندى خداوند حجر را ؟ « 5 »
6 - نهبينى كه چگونه كرد خداى تو بعاديان « 6 »
7 - ارم ، خداوندان ستونها « 7 »
8 - آنك نه آفريده شد مانند آن « 8 » اندر شهرها
9 - و ثموديان آن كسها كه بريدند گوشهء كوه بوادىگاه « 9 »
10 - و فرعون خداوند ميخها
11 - آن كسها كه گردن كشيدند اندر شهرها
هامش
( 1 ) بنام خدايى كه جان كافران به سختى برد . مهربانى كه جان مؤمنان را به آسانى بردارد . بخشاينده كه ازيشان خشنود گردد و ايشان را خشنود گرداند . ( صو )
( 2 ) سوگند به سفيده دم . و بشبهاى ده . ( صو )
( 3 ) و سوگند بجفت و طاق - يعنى خلق . ( صو )
( 4 ) و سوگند بشب كه . ( صو )
( 5 ) جير اندرين هست سوگند مر خداوند خويش را . ( صو ) [ ظاهرا : خداوندان خرد را . ]
( 6 ) بگروه عاد .
( صو )
( 7 ) ارم با ستونها - نام شارستان ايشانست فرزندان سام بن نوح - ( صو )
( 8 ) آنك آفريده نشد همچون اوى . ( صو )
( 9 ) و گروه ثمود يعنى قوم صالح آنك بريدند سنگ بوادى خويش آوردند . ( صو ) جابوا الصخر بالواد . [ و ترجمهء « جابوا » در متن واضح نوشته نشده ] .