12 - آنك اندر شود به آتش بزرگ « 1 »
13 - پس نه ميرد اندران جا و نه زنده شود « 2 »
14 - و بدرستى كه نيك بخت شد آنك پاكيزگى كرد « 3 »
15 - و ياد كرد نام خداى خويش و نماز كرد
16 - نه كه ميراث گرفتيد « 4 » زندگانى اين جهان
17 - و آن جهان بهتر و باقىتر « 5 »
18 - كه هست اندر صحف پيشينگان « 6 »
19 - صحف ابراهيم و موسى - عليهما السّلام - « 7 »
ترجمة سورة سبّح
و اين سوره نيز بمكّه فرو آمده است ، و پيغامبر عليه السّلم را آگاه كردست كه هيچ چيز نيست از آفريدههاى خداى عزّ و جلّ كه نه خداى تعالى را بستايند ، و او را تسبيح كنند . و لكن تسبيح ايشان ما ندانيم .
و بدين سورة چنين گفت :
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى . الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى
« 8 » گفت : تسبيح كن بنام خداوند تو يا محمّد ، آن خداوند كه بيافريد ثقلين را يعنى ديو و پرى و مردم را . پس آن گه « 9 » فرمود و نهى كرد ، و وعده كرد ببهشت ، و بيم كرد از دوزخ . آن گاه رسولان فرستاد و پيغامبران را پيدا كرد و راه طاعت و راه معصيت ، « 10 » و گفت :
هامش
( 1 ) بزرگترين . ( صو )
( 2 ) باز نميرد تا برهد و نه بزيد تا مزه يابد . ( صو )
( 3 ) نيكبخت گشت هر كه خود را پاك كرد - يعنى ايمان آورد . ( صو )
( 4 ) نه كه همى بگزينيد . ( صو )
( 5 ) و پاىدارتر . ( صو )
( 6 ) اين پند اندر نامهاى پيشين است . ( صو )
( 7 ) نامهاى ابراهيم و موسى . ( صو )
( 8 ) سورة الاعلى 2 - 1
( 9 ) ديوان را و مردم را و پرى را . پس آن گاه امر . ( صو )
( 10 ) و اين دو راه پيدا كرد يك راه طاعت و يكى راه معصيت . ( صو )