سورة الاعلى مكية ، و هى تسع عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - تسبيح كن بنام خداوند تو بزرگتر و برتر « 2 »
2 - آنك بيافريد و راست كرد
3 - و آنك تقدير « 3 » كرد و راه نمود
4 - و آنك بيرون آورد چرا استان « 4 »
5 - و كرد او را خشك شدهاى بر سر آب آمدهاى « 5 »
6 - برخوانيم ترا مه فراموش كن « 6 »
7 - مگر آنچه خواهد خداى عزّ و جلّ كه او داند آنچه آشكارا و آنچه بنهان كنيد « 7 »
8 - و آسان كنيم ترا آسانى « 8 »
9 - پند ده كه سود دارد « 9 » پند
10 - ياد كند آنك بترسد « 10 »
11 - و بپرهيزد از آن بدبخت « 11 »
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه برتر از وى خدايى نيست . مهربانى كه بيافريد و راست آفريد .
بخشايندهء كه اندازه كرد . ( صو )
( 2 ) خويش برترين . ( صو )
( 3 ) اندازه ( صو )
( 4 ) گياه خوان . ( صو )
( 5 ) بكرد آن را خشك سياه . ( صو ) فجعله غثاء احوى .
( 6 ) زود خواننده گردانيم ترا تا فراموش نكنى . ( صو )
( 7 ) آنچه آشكارا و بلند و آنچه پنهان باشد . ( صو )
( 8 ) و آسان كنيم ترا كار آسانترين ( صو )
( 9 ) اگر سود كند . ( صو )
( 10 ) زود پند پذيرد آن كسى كه بترسد .
( صو )
( 11 ) و كرانه كند از وى بدبختترين . ( صو )