فَأَمَّا مَنْ طَغى . وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا . فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى . وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى . فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
« 1 » گفت كه : هر كى راه طاعت گيرد و فرمان بردارى كند و به ترك هواى خويش بگويد ، جايگاه او بهشت جاودان است . و هر كى راه معصيت گيرد و نافرمانى كند ، جايگاه او دوزخ است و عذاب دوزخ .
اين است قضاى خداى عزّ و جلّ بر خلقان . هر چه او قضا كردست آن قضاى او حقّ است ، و هر چه حكم كردست بر بندگان حقّ است و عدل است . و حجّتها رسيده است به همه آفريدهها . و بدين بر « 2 » شكر كردن واجب است كه ترا دانا كرد تا اين همه بدانستى و اندر يافتى .
و توفيق دادست تا شكر آن بگزارى . ان شاء اللَّه . و السّلم .
هامش
( 1 ) النازعات 41 - 37
( 2 ) آفريدگان و بدين مر . ( صو )