تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسیر طبری فراهم آمده در زمان سلطنت منصوربن نوح سامانی — صفحة 1983

مساهمون:

ص١٩٨٣
آرزوها « 1 » 41 - حقّا كه بهشت باشد آن جايگاه او « 2 » 42 - مىپرسند از تو از رستاخيز كه : كى باشد آمدن آن ؟ « 3 » 43 - بچه اندرى تو از ياد كرد آن ؟ 44 - سوى خداى تست غايت دانستن آن « 4 » 45 - كه تو اى بيم كننده‌اى آن را كه بترسد از آن « 5 » 46 - گواى ايشان آن روز كه بينند آن نه درنگ كنند مگر شبانگاهى يا چاشتگاه آن « 6 »

ترجمة سورة النازعات « 7 »

و اين سورهء و النّازعات نيز هم صفت قيامت است و حديث موسى و فرعون ، و اين قصّه‌ها گفته آمده است . امّا اين آيت كه گفت عزّ و جلّ : فامّا من طغى . و آثر الحيوة الدّنيا . فانّ الجحيم هى المأوى . « 8 » گفت كه : هر كى بى راه شود و اين جهان را بر آن جهان اختيار كند ، دوزخ جايگاه اوست پس گفت :
وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى
« 9 » گفت : هر كى از من بترسد و هواى نفس
هامش
( 1 ) از ايستادن پيش خداوند خويش و باز دارد تن از آرزو . ( صو ) ( 2 ) بهشت جايگاه اوست . ( صو ) ( 3 ) بودن وى . ( صو ) ( 4 ) سوى خداى تو باز گردد دانش وى . ( صو ) ( 5 ) تو بيم كنندهء كسى را كه بترسيد از قيامت . ( صو ) ( 6 ) درست گويى آن روز كه به‌بينند ايشان ورا كه ايشان درنگ نكردند مگر شبانگاهى يا بامدادى . ( صو ) ( 7 ) ترجمة سورة النازعات . ( صو ) ( 8 ) النازعات 39 - 37 ( 9 ) النازعات 41 - 40