26 - كه اندر آن عبرت است آن را « 1 » كه بترسد
27 - شماييد سختتر آفرينشى يا آسمان ؟ بنا كرد آن را « 2 »
28 - برداشت آسمانهء آن راست كرد آن را « 3 »
29 - و تاريك كرد « 4 » شب آن را و بيرون آورد روز بر آمدن آن را « 5 »
30 - و زمين پس آن بگسترانيد « 6 »
31 - بيرون آورد از آن آب آن و چراگاهى آن « 7 »
32 - و كوهها راست كرد آن « 8 »
33 - برخوردارى شما را و چهارپايان شما را
34 - چون بيامد آن خبر بزرگ « 9 »
35 - آن روز كه ياد كنند مردمان آنچه كردند « 10 »
36 - و بيرون آرند دوزخ آن را كه بيند « 11 »
37 - آنك نافرمان شد « 12 »
38 - و بگزيد زندگانى اين جهان
39 - حقّا كه دوزخ است آن جايگاه او « 13 »
40 - و امّا آنك بترسد جايگاه خداى او و باز دارد تن را از
هامش
( 1 ) اندرين پندى است مر انكسى را . ( صو )
( 2 ) شما سختريد بآفرينش يا آسمان ؟
بر آوردش . ( صو )
( 3 ) برداشت سينهء وى راست گردانيدش . ( صو )
( 4 ) و تاريك گردانيدش . ( صو )
( 5 ) روز را . ( صو )
( 6 ) و زمين را سپس آن بگسترانيدش . ( صو )
( 7 ) ورا و چراگاه ورا . ( صو )
( 8 ) و كوهها را استوار گردانيدش . ( صو )
( 9 ) چون بيايد كارى پوشيده برترين يعنى قيامت . ( صو )
( 10 ) آن روز ياد آرد مردم آنچه كردست . ( صو )
( 11 ) دوزخ را مر آن را كه بيند . ( صو )
( 12 ) پس هر كه كردن برد . ( صو )
( 13 ) دوزخ جايگاه اوست . ( صو )