سازم ، كه خداى عزّ و جلّ اين قوم را به آب هلاك خواهد كرد . و ايشان به دو همى خنديدندى و افسوس همى كردندى ، [ و نوح مىگفت شما بر من امروز افسوس مىكنيد ] « 1 » من نيز « 2 » فردا بر شما افسوس كنم چنان كه گفت عزّ و جلّ :
وَ يَصْنَعُ الْفُلْكَ وَ كُلَّما مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِنْ قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ
« 3 » الى الآية . « 4 » نوح كشتى همى كردى و آن قوم خويش را همى گفتى كه : مكنيد كه خداى عزّ و جلّ شما را عذاب فرستد . و ايشان همى گفتند :
لا تَذَرُنَّ آلِهَتَكُمْ وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً وَ لا يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً . وَ قَدْ أَضَلُّوا كَثِيراً
« 5 » و هر چند نوح ايشان را پند دادى ايشان همى گفتند كه : بسحر نوح غرّه مشويد ، و دست از خدايان خويش باز مداريد .
نوح عليه السّلم آن كشتى را تمام كرد ، و كسهاى خويش را بدان كشتى اندر نشاند .
و او را چهار پسر بود : سام ، و حام ، و يافت ، و كنعان . و سه پسر با او اندر كشتى شدند ، و كنعان كافر بود و بكشتى اندر نرفت . و هر چند پدر با او همى گفتى كه : بكشتى اندر آى ، و با كافران مباش كه تو نيز با ايشان غرقه شوى . و او گوش با پدر نكردى ، و گفتى كه : چون آب بر آيد من بر سر فلان كوه شوم تا آب به من نرسد . چنان كه گفت عزّ و جلّ
سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ ، قالَ لا عاصِمَ الْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ إِلَّا . مَنْ رَحِمَ
« 6 » و هر كوهى كه در جهان بلندتر بود چهل گز آب
هامش
( 1 ) ( صو )
( 2 ) من نيز . ( صو )
( 3 ) هود 38
( 4 ) الى الاية . ( صو ) [ يعنى مطابق با متن است و ظاهرا بايد باشد « الى آخر الاية » ]
( 5 ) نوح 24 - 23
( 6 ) هود 43