سورة نوح مكية ، و هى ثمان و عشرون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 »
1 - ما بفرستاديم نوح را سوى گروه او كه : بيم كن گروه ترا « 2 » از پيش آن كه آيد ايشان را عذابى دردناك
2 - گفت نوح عليه السّلم ايشان را كه : يا گروه « 3 » منم شما را بيم كنندهاى هويدا
3 - كه بپرستيد خداى عزّ و جلّ را و بترسيد ازو و فرمان بردارى كنيد مرا
4 - تا بيامرزد شما را از گناهان شما را ، و باز دارد شما را سوى مدّتى « 4 » نام برده ، كه مدّت خداى عزّ و جلّ چون بيايد نه باز پس شود اگر هستيد و مىدانيد
5 - گفت نوح عليه السّلم كه : اى خداوند من من بخواندم گروه خويش را در شب و روز
6 - و نيفزود ايشان را خواندن من مگر گريختن « 5 »
7 - و من هر گه كه بخواندم ايشان را تا بيامرزى ايشان را كردند انگشتهاى ايشان اندر گوش ايشان ، « 6 » و بسر اندر كشيدند جامهاى
هامش
( 1 ) بنام آن خدايى كه برتر از فرمان او فرمان نيست . مهربانى كه هيچ كس از رحمت وى بىنياز نيست . بخشايندهء كه كسى را بىرحمت رستگارى نيست . ( صو )
( 2 ) خويش را . ( صو )
( 3 ) يا گروه من . ( صو )
( 4 ) و زمان دهد شما را تا زمانهء . ( صو )
( 5 ) گريختن و رميدن . ( صو )
( 6 ) و من هر گاه بخوانمشان تا بيامرزى مر ايشان را بكردند انگشتهاى خويش اندر گوشهاى خويش ( صو )