حقّ « 1 » ايشان و او را آيت صبر همى آمد ، چنان كه گفت عزّ و جلّ :
فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا
« 2 » و نيز گفت :
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ
« 3 » و نيز گفت :
وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ
« 4 » و چون ستوه آمد كافران مكّه او را گفتند كه : اگر مىخواهى كه ما خداى ترا بپرستيم ، تو نيز بيا و خدايان ما را سجده كن ، و پيغامبر عليه السّلم از آن حديث ايشان اندوهگن همى بود تا خداى عزّ و جلّ اين سوره « 5 » بفرستاد :
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ
تا آخر سوره .
گفت : بگوى ايشان را كه نه من خداى شما را پرستم ، و نه شما خداى مرا پرستيد ، شما را دين شما ، و مرا دين من .
و همچنين آيتها است كه بمكّه فرو آمده است و او را صبر كردن همى فرمود .
پس چون بمدينه آمد آيتهاى صبر برخاست و بكشتن كافران آيتها آمد . چنان كه گفت :
فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ
« 6 » و نيز گفت :
بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
« 7 » تا آخر سورة . گفت كه : هم داستان مباش كه هيچ كافر بمدينه آيد ، و چنين چهار ماه حرام بكرد تا ايشان پيمان كردند ، و از پس پيغامبر عليه السّلم بفرمود كه : هر كجا اين كافران را بيابيد بكشيد ، مگر آن كه شهادة بياورد و بگويد : اشهد ان لا إله الّا اللَّه و اشهد انّ محمّدا رسول اللَّه . و چون اين كلمه شهادة بگفتند ، شمشير ازيشان برخاست .
هامش
( 1 ) كار ( صو )
( 2 ) الغاشية 22
( 3 ) الزمر 41
( 4 ) الشورى 6
( 5 ) آيت . ( صو )
( 6 ) التوبة 5
( 7 ) التوبة 1