آگاه شدند ، و اين حديث بميان زنان پيغامبر عليه السّلم مشهور گشت ، و گفت و گوى همى كردند تا عايشه رضى اللَّه عنها نيز ازين حال آگاه شد . و پيغامبر عليه السّلم مر عايشه رضى اللَّه عنها را گفت كه : من آن كنيزك را بر خود حرام كردم .
پس جبريل عليه السّلم بيامد و اين آيت بياورد :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي
« 1 » الى آية .
گفت : اگر پيغامبر عليه السّلم را با يكى از زنان او حديثى بود ، زنان او آن حديث بزرگ كنند « 2 » و آشكارا كنند « « 3 » » خداى عزّ و جلّ مر زنان پيغامبر را ملامت كرد و گفت كه :
من دست پيغامبر خويش بر شما گشاده كردم تا هر كى از طاعت او بيرون آيد او را طلاق دهد و بيرون كند ، و من كه خدايم او را بدل دهم از شما مسلمانتر و پاكتر و نمازكنتر . پس باز پيغامبر عليه السّلم گشت و او را ملامت كرد و گفت :
لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ ؟
« 4 » گفت كه : چرا آن زن را بر خويشتن حرام كردى از بهر آن زنان ؟ و رضاى ايشان جستى ، و من آمرزگارم و بخشاينده .
عدد زنان پيغامبر عليه السلام « 5 »
و پيغامبر ما صلّى اللَّه عليه و سلّم پانزده زن را بزنى كرد ، از جمله سيزده آن بودند كه با ايشان بنشست ، و دو آن بودند كه ناديده ايشان را دست بازداشت . و وقت بود كه يازده داشت ، و وقت بود كه نه داشتى .
هامش
( 1 ) التحريم 1
( 2 ، 3 ) كردند . ( صو )
( 4 ) التحريم 1
( 5 ) در شمارهء زنان پيغامبر صلّى اللَّه عليه ، و اسامى خاص ، و برخى از روايات ، اين نسخه را با متون معتبره اختلافى آشكار است . درين جا نام زنانى است كه در كتب ديگر نيست ، و بر عكس نام زينب بنت جحش مطلقا نيامده : (فَلَمَّا قَضى زَيْدٌ مِنْها وَطَراً زَوَّجْناكَها) ، و اين همه در مجلد فهرست اعلام و تعليقات به تفصيل توضيح خواهد شد .