تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحياة السياسية للامام الحسن ( ع ) ( تحليلى از زندگانى سياسى امام حسن مجتبى ع ) ( فارسي ) — صفحة 88

مساهمون:

ص٨٨
دربارهء ما ترك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله چه مىگويى ؟ - ما از تمامى مردم نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله سزاوارتريم . - در مورد آنچه در خيبر است ؟ - آن نيز . . . - آن چه در فدك مىباشد ؟ - آن هم همين‌طور . - به خدا قسم ! اگر گردنمان را با ارّه جدا كنيد به شما نخواهيم داد « 1 » .

نقشهء شگفت‌انگيز

پس از آن كه على عليه السّلام از خلافت اسلامى كنار گذاشته شد و خانه‌نشين گرديد ، حوادثى پيش آمد كه در تاريخ معروف و مشهور است . سياست نظام حاكم و كسانى كه بعد از آنان روى كار آمدند ، امامت را از دو جهت هدف قرار داد : 1 . دميدن روح يأس و نوميدى در مخالفان ، خصوصا شخص امير مؤمنان عليه السّلام كه وى را نيرومندترين و حتى يگانه رقيب و مزاحم خويش مىديدند و در نتيجه در همهء بنى هاشم ، و محو تمامى آثار تمايل و رقبت براى رسيدن به خلافت ، زيرا بر اساس فهم ناقص و معادلات اشتباه خود گمان مىكردند كه مسألهء امامت چيزى نيست مگر يك مسألهء شخصى مربوط به على عليه السّلام و يك ميل و رغبت درونى و سركش در آن حضرت ، كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله آن را با تصريحات و تأكيدات و موضع‌گيرىهاى مكرر خود به منظور تثبيت و تحكيم اين مسأله به نفع او روشن و شعله‌ور ساخته است . درست است كه بنابر تعبير عمر ، رسول اكرم در اين باره چيزهايى گفته و نيز تصريحات زيادى از سوى آن حضرت وارد شده ، اما تا زمانى
هامش
( 1 ) . مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 40 .