فأقامت بها شهودا ، فقالوا * بعلها شاهد لها و ابناها « 1 »
« سپس فاطمه فرمود : پس فدك را كه اعطايى پدرم مصطفى است ، به من بازگردانيد ، اما ابو بكر و عمر آن را به حضرت ندادند ، گواهانى اقامه كرد ؛ پس گفتند : شوهرش گواه اوست و فرزندانش . »
بدين گونه حضرت زهرا عليها السّلام كه به حكم آيهء مباركهء تطهير و ديگر آيات قرآنى ، معصوم بود و طورى نبود كه چيزى را بيان كند ، مگر اين كه كاملا با احكام شرع مقدس اسلام سازگار باشد ، در برابر چشم و گوش و حتى با رضايت و تأييد سرور اوصيا ، امير مؤمنان عليه السّلام ، حسنين عليهما السّلام را به گواهى گرفت . از اين مسأله مىتوان چنين نتيجه گرفت كه امير المؤمنين و حضرت زهرا عليهما السّلام در حسنين با وجود اين كه عمرشان از هفت سال تجاوز نمىكرد - شايستگى و لياقت اداى شهادت را در چنين مسألهء حساسى مىديدند و اين كه نقش بارز و مهمى را در مسألهاى چنين خطير و سرنوشتساز به آن دو واگذار كردند ، يك اتفاق تصادفى و جداى از ضوابطى كه مواضع اهل بيت عليهم السّلام را تنظيم مىكرد نبود ، بلكه بر عكس ، تداوم و استمرار مواضع رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در قبال حسنين عليهما السّلام در زمينه تربيت و آمادهسازى و قرار دادن آن دو در منصب قيادت و رهبرى امت بود .
هامش
( 1 ) . ر . ك : المسترشد فى امامة على بن ابى طالب عليه السّلام ، ص 105 و 108 ؛ مروج الذهب ، ج 3 ، ص 237 ؛ الصواعق المحرقه ، ص 35 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 469 ؛ سيرهء ائمهء اثنى عشر ، ج 1 ، ص 129 و 130 ، نقل از : الصواعق المحرقه و شرح المواقف ؛ دلائل الصدق ، ج 3 ، ص 38 ، نقل از : المواقف ؛ قزوينى ، فدك ، ص 16 و 17 ؛ مكاتيب الرسول ، ج 2 ، ص 579 ، نقل از : مسعودى ، حلبى و ابن ابى الحديد ؛ مالكيت خصوصى ، ص 132 ، نقل از : منابع پيشين و نيز از جامع احاديث الشيعة ، ج 8 ، ص 606 ؛ التهذيب ؛ بحار الانوار ، ج 8 ، ص 108 ، ( نقل از : كشكول علامه ) .
ما در اينجا تنها منابعى را ذكر نموديم كه حسنين را در اين مسأله آوردهاند و الا منابع اصل نزاع بين حضرت زهرا ( س ) و بين ابو بكر و هيأت حاكمه آن قدر زياد است كه فعلا مجال ذكر آنها نيست .