مىتوان در رد آن داد . در اينجا مىخواهيم اشاره كنيم كه آوردن حسنين عليهما السّلام براى مباهله به اين عنوان بود كه آن دو ، فرزندان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله هستند - هر چند فرزند دخت گرانقدر آن حضرت بودند - تا ديگر مجالى براى انكار يا شك و ترديد براى احدى باقى نماند .
اينان خود اقرار دارند كه « اين آيه دلالت دارد كه هر چند حسنين فرزندان دخت پيامبر بودند ، با اين حال مىتوان گفت : آن دو پسران رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله بودند ، زيرا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله وعده داده بود كه فرزندان خود را بخواند و آن دو را خواند . » « 1 »
اين اقدام رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله معانى و مفاهيم مهمى دربرداشت ، زيرا علاوه بر آنچه در فوق بدان اشاره كرديم و همانطور كه قبلا متذكر شديم ، هدف رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اين بود كه برداشت تنفرآور جاهليت را در مورد فرزندان زايل سازد كه معتقد بودند : « در حقيقت ، فرزندان پسر ، فرزند فرد محسوب مىشوند نه فرزندان دختر » . اين عقيده موجب مشكلات فراوان روانى ، اجتماعى ، اقتصادى و غيره مىشد و منطقى جز منطق جاهليت و تعصبات كور نداشت .
آنچه باعث مىگردد كه انسان نسبت به وضع مسلمانان اندوهگين باشد ، اين است كه مىبينيم پس از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله اصرار ورزيدند كه بر همان برداشت جاهلى از فرزند باقى بمانند ، چنان كه در آرا و فتاواى فقهى آنان كاملا منعكس شد ؛ از اينرو آيهء قرآنى ذيل را مختص فرزندان پسر دانستند ، بدون اين كه براى فرزندان دختر سهمى قائل باشند ؛ اين آيه مىفرمايد :
« يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ
؛ « 2 »
هامش
( 1 ) . تفسير فخر رازى ، ج 8 ، ص 81 ؛ فتح القدير ، ج 1 ، ص 347 ؛ تفسير نيشابورى در پاورقى تفسير طبرى ، ج 3 ، ص 214 ؛ تبيان ، ج 2 ، ص 485 ، از ابو بكر رازى ( غير از فخر رازى ) ؛ مجمع البيان ، ج 2 ، ص 452 ؛ الغدير ، ج 7 ، ص 122 ، نقل از : مجمع البيان و تفسير قرطبى ، ج 4 ، ص 104 .
( 2 ) . نساء ( 4 ) آيه 11 .