همچنين فرمود :
« أحبّ اهل بيتى الىّ الحسن و الحسين . . . « 1 » ؛
محبوبترين فرد از خاندانم نزد من ، حسن است و حسين . . . . »
در اين باره روايات بسيارى وارد شده است .
اين موضع متمايز رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله در قبال حسنين عليهما السّلام و آن پرورش و تربيت بىنظير ، بدون شك از دلالتها و اشارتهاى مهم و فراوانى سرشار است كه ما به گوشهاى از آن اشاره كرديم .
سزاوار است در اينجا موضعگيرى و گفتار و رفتار رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله را به هنگام تولد آن دو بيان كنيم تا مطلب بهتر روشن شود .
هنگامى كه مژدهء ولادت امام حسن عليه السّلام به گوش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، به خانهء دخترش زهراى بتول عليها السّلام آمد و فرمود :
« يا أسماء هاتى ابنى ؛ اى اسماء ، فرزندم را بياور ! » و يا فرمود : « هاتى ابنى « 2 » ؛ فرزندم را بياور ! »
همچنين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در نامگذارى اين مولود مبارك بر پروردگارش پيشى نگرفت ، تا اين كه وحى الهى نازل شد و به پيامبر خبر داد : « خداوند متعال اين نوزاد را حسن ناميد » . سپس حضرت گوسفندى را قربانى كرد و خود شخصا موى سرش را تراشيد و به اندازهء وزن آن ، نقره صدقه داد و با دست مبارك بر سر او
هامش
( 1 ) . ر . ك : تهذيب تاريخ ابن عساكر ، ج 4 ، ص 205 - 207 و 210 ؛ الغدير ، ج 7 ، ص 124 - 129 و نيز ج 10 ؛ سيرتنا و سنّتنا ، ص 11 - 15 ؛ فضائل الخمسه ؛ فرائد السمطين ؛ ترجمهء امام حسن و ترجمهء امام حسين از تاريخ ابن عساكر ، تحقيق محمودى ؛ الفصول المهمهء مالكى ؛ ترجمهء امام حسن از انساب الاشراف ؛ نور الابصار ؛ الصواعق المحرقه ؛ بحار الانوار ، ج 43 و 44 ؛ ارشاد مفيد ؛ اسد الغابه ؛ الاصابه ؛ الاستيعاب ( ترجمهء حسنين ) ؛ حياة الحسن عليه السّلام .
( 2 ) . ر . ك : بحار الانوار ( شرح حال امام حسن عليه السّلام ) و منابع پيشين .