مؤلف گويد : از بيان مؤلف منهج المقال برمىآيد : كه مسعودى دو تن بودهاند « 1 » .
استاد استناد ايّده اللّه در بحار گويد : كتاب الوصية و مروج الذهب از آثار شيخ على بن حسين بن على مسعودى است .
و در فصل دوم از بحار مىنويسد : نجاشى در فهرست خود مسعودى را از راويان شيعه نام برده است و كتابهايى را از وى نام مىبرد از جمله كتاب اثبات الوصيه لعلّى بن ابى طالب عليه السّلام و كتاب مروج الذهب ، مسعودى در سال 333 هجرى وفات يافته است « 2 » .
سيد داماد در حاشيهاى كه بر اختيار رجال كشى شيخ طوسى داشته مىنويسد : شيخ بزرگوار « كه ثقهء ثبت » بود و عامه و خاصه او را « مأمون الحديث » مىدانند همان ابو الحسن على بن حسين مسعودى هذلى رحمه اللّه تعالى است كه در كتاب مروج الذهب چنين گفته است تا به آخر . . .
ممكن است مسعودى منسوب به يكى از اجدادش مسعود نام بوده باشد و هم ممكن است منسوب به مسعود صحابى پدر عبد اللّه بن مسعود بوده باشد هذلى به ضم هاء و ذال نقطهدار مفتوحه و در آخر لام منسوب به هذيل است كه قبيلهء بنامى از تازيان بوده باشد .
مصيصى به فتح ميم و صاد بىنقطه مكسور و ياء ساكنه و پس از آن صاد بىنقطهء ديگر منسوب است به مصيص كه شهر معروفى است از شهرهاى روم واقع ميان انطاكيه و روم كه در ساحل درياى روم كه به بحر الابيض معروف است بنيان گرديده و من آنجا را ديدهام .
شيخ اجلّ على بن حسين بن محمّد
وى از مشايخ سيّد فضل اللّه راوندى بوده است و سيّد مناجات طولانى حضرت
هامش
( 1 ) - مرادش از دو تن مسعودى همان دو تن عبد الرحمن است كه در بالا ذكر شد ، يكى عبد الرحمن بن عبد اللّه بن عتبه و ديگرى عبد الرحمن بن عبد اللّه بن مسعود و در غير اين صورت با مترجم حاضر سه تن مىشوند نه دو تن - م .
( 2 ) - براى صحت سال درگذشت او به اعيان الشيعة ، مجلد 8 ، و مصفى المقال ص 278 ، مراجعه كنيد .