است . ممكن است اثبات الوصيّه همان رساله اثبات الامامة لعلى عليه السّلام باشد كه نجاشى آن را از آثار مسعودى نقل كرده است ، نيز ممكن است رسالهء علىحدهاى بوده باشد .
مؤلف گويد : از آثار او كتاب الادعية است كه كفعمى در حواشى مصباح به وى نسبت داده است .
يكى از علماى مصر در كتاب الاهرام و الصنم كه همان ابو الهول بوده باشد مىنويسد : در كتاب مسعودى كه مشتمل بر پيشآمدهاى بىسابقه بوده است در ضمن حكايات و روايات او چنين خواندهام كه گويند وليد تا به آخر . . .
مؤلف الاهرام در جاى ديگر از آن كتاب مىنويسد : ابو الحسن على مسعودى در كتاب الاستذكار لما مرّ من سوالف الاعمار و در كتاب ذخائر العلوم فيما كان من سالف الدهور و در كتاب التنبيه و الاشراف تا به آخر . . . ميرزا محمد استرآبادى در بحث اقوال از رجال خود « 1 » مىنويسد : چنانچه شيخ طوسى در فهرست مىنويسد مسعودى داراى كتابى است كه موسى بن حسان آن را روايت كرده است و اضافه كرده است على بن حسين بن على كه در نزد ما به مسعودى معروف است مؤلف مروج الذهب و امثال آن مىباشد .
در مختصر ذهبى مىنويسد : مسعودى همان عبد الرحمن بن عبد اللّه است و گويا مرادش از ابن عبد اللّه ، عبد اللّه بن عتبة بن عبد اللّه بن مسعود هذلى مسعودى برادر ابو العميس باشد كه از بزرگان علماست . ابن نمير گفته وى مورد وثوق بود و اخيرا اختلاطى در عقيدهء او ايجاد گرديد و نسائى گفته باكى بر او نيست و مسعر گفته هيچيك از دانشوران را به دانشمندى ابن مسعود نيافتهام و سال 106 هجرى درگذشته .
از تقريب ابن حجر و مختصر ذهبى به دست مىآيد : اهل سنت عالم ديگرى به نام مسعودى دارند كه عبد الرحمن بن عبد اللّه بن مسعود هذلى كوفى باشد . وى عالمى مورد وثوق و از اعلام طبقه ثانيه بوده و سال 174 درگذشته و به سماع اندكى از پدرش نايل گرديده است .
هامش
( 1 ) - مرادش از رجال مزبور منهج المقال است كه مرحوم وحيد بهبهانى تعليقهاى بر آن نوشته و همراه با اصل كتاب به طبع رسيده است - م .