و از اربعين استاد به دست مىآيد : امير شرف الدّين على مترجم حاضر از ميرزا محمد استرآبادى مؤلف رجال روايت داشته است و از آخر وسائل الشيعة شيخ معاصر قدّه نيز همين معنى استفاده مىشود .
شولستانى مراتب علوم عقلى را از فضلاى شيراز استفاده كرده است .
يادآورى مىشود شيخ معاصر كه پنداشته است نام شريف او شرف الدّين است شرح حال او را در باب شين نقطهدار بدين شرح آورده است : سيد امير شرف الدّين حسينى شولستانى عالمى فاضل و محدثى شاعر و اديب بود ما به توسط مولانا محمد باقر مجلسى از وى روايت مىكنيم « 1 » .
مؤلف گويد : علاوه بر مجلسى گروه ديگرى هم از وى روايت كردهاند « 2 » .
قابل توجه است كه روايتى كه استاد استناد از شولستانى داشته است مربوط به اوايل حال مولاناست . يعنى آن هنگام كه به اتفاق پدر ارجمندش به نجف اشرف مشرف شد در آنجا به ملاقات سيّد بزرگوار نائل گرديد و از وى استجازه كرد و سيد به او اجازه داد .
بهطورىكه فاضل قمى معاصر ( ملا محمد طاهر ) در آخر مقدمهء كتاب حجة الاسلام فى شرح تهذيب الاحكام تصريح كرده است شولستانى از ميرزا محمّد
هامش
( 1 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 130 ؛ مصفى المقال فى مصنفى علم الرجال ، ص 272 .
( 2 ) - در الذريعة ، مجلد اول نام چند تن از علما را كه از وى اجازه داشتهاند به شرح زير نوشته است : شيخ سليمان بن پير احمد يا ناكى اصفهانى ، تاريخ آن 4 رجب 1054 ه ؛ شيخ ابو محمد شرف الدّين على مازندرانى تاريخ 1063 ه ؛ ملا محمد طبسى كه اجازهء مبسوطى است به تاريخ 1041 ه ؛ ملا نور الدّين محمد شيرازى اجازهء مبسوطى است ؛ سيد امير نظام الدّين شاه محمود شولستانى تاريخ آن 14 صفر 1053 ه . يكى از شاگردانش تاريخ آن 22 شوال سال 1051 ه . اجازهاى كه به مجلسى اول داده است تاريخ آن 1036 هجرى بوده است . صورت اين اجازه در اجازات بحار آمده است و در اين اجازه از دو استادش مير فيض اللّه و شيخ محمد نوادهء شهيد به عظمت زيادى ياد كرده و اجازه در كربلاى معلى بوده است و در آخر آن به اجازهاى كه از ميرزا محمد استرآبادى مؤلف منهج المقال داشته اشاره نموده است . م .