شيخ معاصر در جاى ديگر از آن كتاب نقل مىكند : شيخ رضى الدّين ابو الحسن علىّ مزيدى از فضلا و از شاگردان علّامه حلّى بوده است و او پسر احمد بن يحيى حلّى معروف به مزيدى است كه شيخ شهيد از وى روايت داشته است و شهيد در اجازهاى كه صادر كرده او را چنين ستوده است « 1 » : الشيخ الامام العلّامة ملك الادباء غرّه الفضلاء جمال الدّين « 2 » .
ملا نظام الدّين قرشى گفته است : على بن احمد بن يحيى معروف به مزيدى ، شيخ و پيشوايى است كه رياست ادبا و فضلا را به عهده داشته است ، به لقب رضى الدّين خوانده شده و به كنيهء ابو الحسن مكّنى بوده است . او از مشايخ اماميه رضوان اللّه عليهم بشمار مىآيد .
شيخ شهيد از وى روايت مىكرده و خود او از علّامه جمال الدّين و از شيخ تقى الدّين بن داود رضى اللّه عنهما روايت مىكرده است .
مؤلف گويد : برخى از كتابهاى فقهيه را به خط شريف او ديدهام ، از جمله در شهر تبريز برخى از مجلّدات تذكرة الفقهاى علّامه حلّى را به خط او مشاهده كردهام .
ظاهرا پدر او از علما و فقها بوده است .
شهيد اول در اجازهء خود به شيخ زين الدّين على بن خازن حائرى اظهار مىدارد :
آثار دو فرزند ابن طاوس ( على و احمد ) را با روايتشدههاى دو فرزند سعيد ( محقق حلّى و يحيى بن سعيد ) از شيخ امام ملك الادباء و العلماء رضى الدّين ابو الحسن على بن
هامش
- كه على بن محمد بن عبد الحميد نيلى به ابن فهد حلّى نوشته - و تاريخ آن در بيستم جمادى الآخر سال 791 هجرى بوده است - استفاده مىشود و خود نيلى هم از مترجم حاضر روايت مىكرده و صورت اجازه در اجازات بحار آورده شده است - م .
( 1 ) - جملهء مزبور در اجازهء شهيد اول به شمس الدّين ابو جعفر محمد بن نجده - كه تاريخ دهم ماه رمضان سال 770 هجرى است و منضم به اجازات بحار مىباشد - آورده شده است - م .
( 2 ) - جمال الدّين لقب پدر على مزيدى بوده است و لقب خود او چنانچه در اين ترجمه آمده است رضى الدّين بوده . بنابراين تقدير چنين است : غرّة الفضلا رضى الدّين على بن جمال الدّين احمد و ممكن است سقطى در امل الآمل رخ داده باشد - م .