هجرى بوده است سلسلهء مباركه وى بدين شرح ضبط شده است : امير معين الدّين محمد بن محمود بن سلام اللّه بن مسعود بن صدر اعاظم حكما و علما محمد روح اللّه روحه المبرور بن غياث المسلمين و غوث المؤمنين مرشد الخلق الى الحق منصور بن محمّد بن منصور بن ابراهيم بن اسحاق بن ضياء الحق و الدّين على بن عربشاه بن امير آن بن سيد اميرى بن حسن بن حسين بن على نصيبى نقيب نصيبين و مؤلف العمدة بن زيد اعثم بن على بن محمد بن على بن جعفر بن قدوة المتقين برهان ذوى اليقين [ . . . ] نصير الدّين ابى جعفر احمد السكّين بن جعفر السيد بن شجاع آل محمّد الامام السيد محمد بن [ . . . ] و الامام السعيد الشهيد خونبهاگير آل محمّد ابو الحسين زيد الشهيد بن الامام زين العابدين عليهما السّلام .
سپس خود سيد عليخان مىنويسد : اين گروه كه نامشان مايه فتوح روح است نسب پدرى من است و از سوى مادر ، من فرزند قانتة دختر غياث الحكماء بن صدر الحكماء هستم كه پيش از اين در صدر نسب او را نام برديم « 1 » .
مؤلف گويد : اين سيد از بزرگان از دانشوران ما بشمار است و در معقولات يد طولا داشته است و براى چگونگى مراتب علمى او بايد به گزارش احوال او پرداخت .
يادآورى مىشود احمد سكّين كه او را احمد بن سكّين هم گفتهاند در روزگار حضرت مولا على بن موسى الرضا عليه السّلام مىزيسته و در پيشگاه مبارك آن حضرت از نهايت قرب و منزلت برخوردار بوده است و حضرت رضا عليه السّلام كتاب فقه الرضا را به خاطر او توقيع و تصنيف فرموده است و اين كتاب كه به خط ولايت نقط آن حضرت توقيع گرديده است هماكنون در طائف مكه معظمه در ضمن كتابهايى كه از سيد عليخان
هامش
( 1 ) - بطورىكه خود سيد عليخان در سلافة مىنويسد : جد مادرىاش محمد بن احمد منوفى است كه در سال 1044 هجرى در شام وفات يافته است و از پيشوايان شافعىمذهبان بوده است . از اشعار اوست :عتبت على ديرى بافعاله التى * اضاق بها صدرى و اضنى بها جسمى
فقال أ لم تعلم بانّ حوادثى * اذا اشكلت ردّت لمن كان ذا علم