مؤلف گويد : مرادش از مهيار ، جوان دانشور و سرايندهاى بود كه تحت نظر سيد رضى تربيت مىشده و در ترجمه سيد رضى به چگونگى حال او اشاره مىكنيم و مقصودش از ابن حجاج همان سرايندهء بغدادى معروف است .
يادآورى مىشود قاضى نور اللّه در مجالس المؤمنين مىنويسد : ابن حجاج شاعر بغدادى از ابو احمد ستايشها كرده است ؛ ليكن از ستايشگرى مهيار نامى نبرده است .
ابن اثير در وقايع سال 443 هجرى به واقعه كرخيها با سنّيهاى بغداد اشاره كرده و اظهار داشته است اين واقعه هنگامى به وقوع پيوست كه مردم كرخ بر درهاى خانههاشان نوشته بودند : « محمد و على خير البشر » . قائم بامر اللّه كه خليفهء آن روزگار بود براى دفع فتنه عدنان بن رضى را كه نقيب علويها بود به همراه ابو همّام نقيب عباسيها بدان صوب گسيل داشت .
و در ضمن وقايع سال 447 هجرى به بخشى از حكايتهاى مربوط به سيد عدنان اشاره كرده و به دنبال آنها مىنويسد سرانجام محاربه كرخيها و سنّيهاى بغداد به آنجا كشيد كه مشهد كاظمين عليهما السّلام ويران شد و طعمه آتش قرار گرفت و سرانجام رسوائيها از طرفين به وقوع پيوست . براى پىگيرى از مطالب ديگر به كامل ابن اثير و امثال آن مراجعه شود و پارهاى از قضاياى ديگر را به سالهاى ديگر از آن كتاب ملاحظه كنيد .
ابن اثير در محل ديگر از آن كتاب مىنويسد : ابو احمد عدنان بن شريف رضى نقيب علويها در سال 449 هجرى درگذشته است .
مؤلف گويد : سال ميلاد او را بايد به دست آورد و سال وفات او مصادف با همان سالى بود كه خانهء شيخ طوسى در بغداد به يغما رفت و خود آن جناب ازآنپس به نجف اشرف هجرت نمود « 1 » .
هامش
( 1 ) - در پاورقى مىنويسد چنانچه در بالا نوشته شده سيد عدنان در سال 449 هجرى وفات يافته و سال ميلاد او معلوم نيست و درست آن است كه شيخ طوسى سال 448 هجرى از بغداد به نجف اشرف رفت ( پايان ) . در النهايه مىنويسد سال 449 خانه شيخ طوسى به دست يك عده از فرصتطلبان به يغما رفت و همان وقت هم آتشسوزى در بغداد به وقوع پيوست خانهها ويران و به دست چپاولگران افتاد بنابراين در سال 449 كه خانهاش چپاول شد به نجف رفته است - م .