اين شرح حال پدر و فرزندش سيد جلال الدّين محمد و برادرزادهاش سيد رضى الدّين حسن بن سيد ضياء الدّين خواهد آمد .
يكى از شاگردان شيخ على كركى در رساله اسامى مشايخ مىنويسد : از ايشان است شيخ عميدى خواهرزادهء علامهء حلّى و سند او به دايىاش شيخ جمال الدّين ابن مطهّر به شيخ فاضل نجم الدّين ابو القاسم جعفر بن سعيد منتهى مىگردد و كتاب الفين بين الصدق و المين از آثار اوست . در اين كتاب هزار دليل براى اثبات امامت امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام و هزار دليل ديگر براى ابطال شبهههاى مخالفان آورده است و در سال 720 هجرى درگذشته است « 1 » .
مؤلف گويد : كلام وى خالى از نظر نخواهد بود زيرا الفين از آثار دايىاش علامهء حلّى است نه از تأليفات خود او و انتساب كتاب الفين به وى نادرست است و ممكن است انتساب مزبور تتمهاى از ترجمهء علامه باشد و يا سقطى در كلام واقع شده باشد و اشتباه از سوى ناسخ به وقوع پيوسته باشد .
يادآورى مىشود گروهى از اعلام از وى روايت مىكردهاند و بطورىكه از اجازات استنباط مىشود سيد حسن بن ايوب از وى روايت داشته است .
بايد گفت سيد عميد الدّين غير از عميد الرؤساست كه سيد داماد و عدهاى ديگر از شارحانى كه صحيفهء كامله را به پارسى شرح كردهاند اظهار داشتهاند عميد الرؤسا همان كسى است كه در آغاز صحيفه مىگويد « حدثنا » . براى اثبات اين امر چند دليل وجود دارد : نخست آنكه درجهء عميد الرؤسا مقدم بر سيد عميدى بوده چرا كه عميد الرؤسا شاگرد سيد فخار بن معدّ موسوى است و سيد فخار با درجاتى چند مقدم بر سيد عميد الدّين خواهرزادهء علامهء حلى بوده است . دوّم آنكه بهطورىكه مشاهده مىشود لقب اين دو تن متفاوت است يكى عميد الرؤساست و ديگرى عميد الدّين . سوم آنكه اسم عميد الرؤسا هبة اللّه بن حامد بن احمد بن ايوب بن على بن ايوب لغوى مشهور و مؤلف
هامش
( 1 ) - در پاورقى مىنويسد اين تاريخ درست نيست و مؤلف به نقل از شهيد اول سال وفات او را 754 هجرى مىنويسد . ( و نيز ر ك : اعلام الشيعة ، سدهء 8 ، ص 127 ) .