يكى از شاگردان شيخ على كركى كه در رسالهاى به منظور ذكر اسامى مشايخ اصحاب ما تدوين كرده است مىنويسد شيخ بزرگوار دانشمند ملقب به حسكانى مؤلف كتاب التنزيل و امثال آن مىباشد .
ابن طاوس در اقبال مىنويسد : وى از علماى عامه بوده است .
مؤلف گويد : بخشى از احوال او را در باب القاب ذكر كردهايم « 1 » .
ابن شهرآشوب در معالم العلماء « 2 » مىنويسد : حاكم ابو القاسم عبيد اللّه بن عبد اللّه حسكانى كتاب شواهد التنزيل لقواعد التفضيل كه كتاب خوبى است و خصائص على بن ابى طالب عليه السّلام فى القرآن و مسئلهء فى تصحيح ردّ الشمس و ترغيم انف النواصب الشمس از آثار اوست .
مؤلف گويد : كتاب شواهد التنزيل او كه كتاب ارزندهاى است همگى آن در بحار استاد استناد آمده است و هماكنون هم خود آن كتاب در اصفهان نزد استاد و در كتابخانهء مولى بهاء الدّين محمد معروف به فاضل هندى موجود مىباشد .
و حسكانى به فتح حاء بىنقطه و سكون سين بىنقطه و فتح كاف و بعد از آن الف و پس از آن همزه ، « حسكاء » و يا پس از آن نون ، « حسكان » منسوب به حسكان است كه معرب آن حسن كامى باشد .
سيد ناصر الدّين عبد المطلب بن پادشاه حسينى جوزى « 3 » حلّى
شيخ معاصر در امل الآمل مىنويسد : وى فاضلى عظيم الشأن بوده و آثار او مشهور است و از ابن معيّة روايت مىكرده است « 4 » .
مؤلف گويد : پادشاه واژهاى ايرانى است كه بهمعناى سلطان مىباشد و در اينجا
هامش
( 1 ) - در باب كنى فقط از او نام برده است .
( 2 ) - معالم العلماء ، ص 78 .
( 3 ) - در پاورقى مىنويسد : مؤلف به خط خود شهرت او را « جوزى » نوشته است و در امل الآمل « حويزى » آمده است .
( 4 ) - امل الآمل ، ج 2 ، ص 164 ؛ اعلام الشيعة ، سدهء 8 ، ص 125 .