نيشابورى مشهور مىباشد و شيخ منتجب الدّين با دو واسطه از وى روايت مىكرده است .
از بعضى از حكايات منقوله در آخر اربعين منتجب الدّين استفاده مىشود كه وى از ابو محمد جعفر بن احمد از احمد بن عمران از عبد اللّه بن جعفر نحوى از حارث بن محمد تميمى از على بن محمد روايت مىكرده كه دختر ابو الاسود دئلى را ديدم حكايتش طولانى است .
ليكن منتجب الدّين در فهرست از وى نام نبرده است و من هم در كتابهاى رجال به نام و نشان او دست نيافتم .
ممكن است گفته شود اينگونه نسب كه براى سيد ابو الفتح آورده شده همراه با اختصار بوده است و در غير اين صورت با روزگار طولانى كه از زمان او تا حضرت رضا عليه السّلام سپرى شده چگونه ممكن است با دو واسطه از فرزندان حضرت رضا عليه السّلام بوده باشد .
شيخ عبد اللّه بن معمار
وى فاضلى عالم و متكلمى باشخصيت و از اعلام اماميه است از چگونگى روزگار او اطلاعى ندارم و از آثار او رسالهء مسبار العقيدة در اصول الدّين كه از سبك پسنديدهاى برخوردار بوده و تحقيقات فراوانى در آن آورده شده است اين نسخه كه داراى قدمت بسيار مىباشد نزد من موجود مىباشد .
و ممكن است شخص حاضر همان ابن المعمار مشهور باشد شيخ عبد اللّه رسالهء مذكور را بنا به پيشنهاد شيخ نظام الدّين اسحاق به طرز زيبا و پسنديدهاى تأليف كرده است و نسخهاى كه در نزد ما موجود مىباشد چندين جزء از آخرش را دارا نمىباشد .
شيخ معين الدّين عبدكى استرآبادى « 1 »
منتجب الدّين در فهرست گويد : وى مردى پاكدامن بود و افتخار مجاورت مرقد
هامش
( 1 ) - در پاورقى آمده است : در نسخهء مخطوط امل الآمل كه به تصحيح مؤلف اين كتاب رسيده است وى عبدكى بن حسن استرآبادى معرفى شده است . در فهرست منتجب الدّين ( ص 136 ) وى را به -