اگر از سابقهء ما سؤال كنيد خواهيم گفت سابقهء ما در سيراب كردن تشنگان و در افسانهسرايى شب و در شكار خلاصه مىشده و از مفاخر خاندان ما بردبارى و چيرگى بر دشمن و بزرگمنشى بوده است وزش باد صبحگاهى و درآمد شب و جهش برق و داورى و خورشيد روز و كوه سربهفلككشيده و آتش و آتشدان است .
از اوست :
لا يمتطى المجد من لا يركب الخطرا * و لا ينال العلى من قدم الحذرا
و من اراد العلى عفوا بلا تعب * قضى و لم يقض من ادراكها و طرا
لا بدّ للشهد من نحل يمنّعه * لا يجتنى النفع من لا يحمل الضررا
كسى كه بر مركب ناراحتى سوار نشود راه بزرگوارى را نمىپيمايد و كسى كه از ناراحتى احتراز كند به مقام عالى نايل نمىآيد و كسى كه بدون زحمت طالب مقام عالى باشد به مقصود نمىرسد ؛ عسل بدون نيش زنبور به دست نمىآيد و سود بدون تحمل كردن زيان حاصل نمىگردد .
صفى الدّين در ستايش از اهل بيت طاهرين چكامههاى زيادى دارد از جمله
يا عترة المختار يا من بهم * يفوز عبد يتولاهم
اعرف فى الناس بحبى لكم * اذ يعرف الناس بسيماهم
اى خاندان پيمبر برگزيدهشده و اى كسانى كه هرگاه بندهاى آنان را دوست بدارد رستگار مىشود در ميان مردم به علاقهمندى به شما شناخته شدهام آرى مردمان به سيمايشان شناخته مىشوند .
از سرودههاى اوست :
فو اللّه ما اختار الإله محمدا * حبيبا و بين العالمين له مثل
كذلك ما اختار النّبى لنفسه * عليّا وصيّا و هو لابنته بعل
و صيّره دون الانام اخا له * و صنوا و فيهم من له دونه الفضل
به خدا سوگند خداى تعالى محمد را تنها حبيب خود قرار نداد و حالآنكه در ميان مردم بىهمتا نبود و همچنين پيمبر اكرم على ( ع ) را براى وصايت خود برنگزيد بدان خاطر كه وى شوهر دخترش مىباشد و او را از ميان مردم به برادرى خود انتخاب نكرد و