تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 655

مساهمون:

ص٦٥٥
اصفهانى ، قاضى اصفهان به همراه سيد كبير قاضى خان صدر قزوينى كه از نوادگان قاضى جهان سيفى حسينى بود ، براى سفارت به پيشگاه پادشاه روم گسيل داشت . يادشدگان از شهر تبريز براى انجام مأموريت عزيمت كردند . و اين مأموريت در سال 1020 هجرى اتفاق افتاد و شاه دستور داد براى هزينه راه هريك ، از قاضى و ملا سلطان حسين ، مبلغ صد تومان تأديه نمايند « 1 » . ميرزا بيك منشى گنابادى ، در تاريخ روضة الصفوية كه در احوال پادشاهان صفويه به پارسى تأليف كرده « 2 » ، ضمن موضوع سفارت يادشدگان ، حكايت ظريفى را از ملا سلطان حسين نقل كرده است ، هنگامى كه مبلغ پنجاه تومان خرجى راه را به من دادند ازآنجاكه تا آن روز آن مبلغ پول را در اختيار نداشتم به وحشت افتادم كه چگونه از آن‌ها نگهدارى كنم تا بتوانم به مأموريت خود ادامه دهم .

ملا سلطان حسين بن ملا سلطان محمّد استرآبادى

وى ، در استرآباد به وعظ و ارشاد مىپرداخت و سخن‌گويى فاضل و عالم و فقيه و محدث و متكلم بود و از شاگردان شيخ بهايى بشمار مىآمد .
هامش
( 1 ) - در پاورقى از حاشيه مؤلف نقل كرده است : « مأموريت سفارت ، در هنگامى پيش آمد كه نصوح باشا برادر مراد پاشا مهتر روم ، قاضى ديار بكر را كه مردى اديب و فقيه و مفسر و شافعى مذهب بود ، براى مصالحه پيش شاه‌عباس فرستاد تا ميانجى دو دولت باشد و در ضمن آن خواسته بود كه شاه هم سفيرى براى اين موضوع به روم گسيل دارد تا قرارداد مصالحه انعقاد پذيرد شاه هم يادشدگان بالا را گسيل داشت » . ( 2 ) - در همان پاورقى مؤلف نقل كرده است « نسخه‌اى از اين كتاب را در سيستان ديده است كه حكايت مزبور را مؤلف به خط خود در آنجا نوشته بود » - م .