نشان او را در كتاب فهرست نياورده ، و ممكن است از مشايخ عامه او بوده باشد .
سيد سلطان صدر بن غياث الدّين محمّد رضوى
معظمله ، فاضلى عالم و سراينده بود . از آثار او رسالهاى به پارسى در علم عروض و قافيه مىباشد كه من آن رساله را در مشهد الرضا عليه السّلام ديدهام و از روزگار او اطلاعى ندارم .
ملا سلطان محمود بن غلام على طبسى مشهدى
وى ، در روزگار ما به فقاهت و دانايى شهرت داشته ، و در علوم غربيه ماهر بوده است .
در عين حال از همتى بالا برخوردار نبوده است سيد شاه ميرزا قاينى ساكن مشهد مقدس رضوى ، با وى به منازعه و جدال پرداخت تا به آنجا كه در نكوهش او طريق افراط پيمود و به كفر و نجاست او فتوا داد و گفتار خويش را مبنى بر كفر و زندقه او ، در محضر جمعى از علما و طلاب ، كتبا به اثبات و امضا رساند و اين عمل از آن سيد نسبت به وى غريب و بىسابقه بود . خدا از هر دوى آنها درگذرد و از گناه آنان چشمپوشى فرمايد .
شيخ معاصر در امل الآمل 2 / 316 در باب ميم مىنويسد : مولانا سلطان محمود بن غلام على طبسى ، فاضلى فقيه و عارف به علوم عربيت و جليل القدر از معاصران بوده است .
طبسى در مشهد مقدس ، به منصب قضاوت مستقر بود .
از آثار او مختصر شرح نهج البلاغة ابن ابى حديد است ، كه به تلخيص آن اقدام كرده است و ديگر رسالهاى در اثبات رجعت و نيز رسالهاى در علم