آنجا كه مىكشند و كشته مىشوند و خدا به پيمان خود كه در تورات و انجيل و قرآن با آنها برقرار داشته است ، وفا مىفرمايد و كسى كه به پيمانى كه با خدا بسته ، وفا كند او را به معاملهاى كه با خدا انجام دادهايد مژده دهيد و بدانيد كه آنچه برقرار داشتهايد ، رستگارى بزرگى است .
امام عليه السّلام به مجردى كه اين آيه را در نخستين ورق قرآن مشاهده كرد ، فرمود : او به خدا سوگند زيد است ، او به خدا سوگند زيد است و او را زيد ناميد .
مؤلف گويد : يكى از اساتيد ما در ذيل معناى اين خبر گويد ، ممكن است امام عليه السّلام مىدانسته است كه يكى از فرزندانش كه در جهاد شهيد مىشود ، نامش زيد است . و اين دو آيه هم گواه بر شهادت و نبرد اوست ، بههمينجهت او را زيد ناميد .
پوشيده نيست اين خبر حاكى از كمال جلالت قدر زيد عليه السّلام است .
ابو خالد واسطى گفته است : پس از آنكه جناب زيد شهيد شد ، حضرت صادق عليه السّلام هزار دينار پول به من داد و فرمود ، اين مبلغ را در ميان خانوادههايى كه در ركاب زيد به شهادت رسيدهاند ، تقسيم كن به هر خانواده ، مبلغى رسيد از جمله ، به عبد اللّه بن زبير برادر فضيل چهار دينار پرداخته شد .
حسن بن راشد گفته است : در حضور حضرت صادق عليه السّلام سخن از زيد به ميان آوردم ، از وى نكوهش كردم . فرمود : دم از نكوهش او مزن ، خدا عمويم زيد را رحمت كناد زيرا ، او به ملاقات پدرم آمد و گفت ، مىخواهم بر اين طاغوت خروج كنم .
فرمود اى زيد ! از اين انديشه درگذر چه آنكه بيم دارم كشته شوى و در پشت كوفه به دار آويخته گردى ، مگر ندانستهاى هيچيك از فرزندان
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 494
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٤٩٤