ابو الشرف اصفهانى هم ، از وى روايت مىكردهاند .
ملا كمال الدّين جد پدرى از ناحيه مادر استاد استناد ما مىباشد .
معظمله ، در بحث سند دعاى صباح و مساء حضرت مولا على عليه السّلام در مجلد دوم از كتاب صلاة بحار الانوار چنين مرقوم فرموده است : اين دعا از دعاهاى مشهور است و من آن را در هيچيك از كتابهاى معروف ، غير از مصباح سيد ابن باقى رحمه اللّه نديدهام و نسخهاى از آن را به دست آوردم كه بر مولاى فاضل ، مولانا درويش محمّد اصفهانى كه از ناحيه مادر جد پدر من مىباشد قرائت شد ، و او هم بر علامه مروج مذهب نور الدّين على بن عبد العالى كركى قدس اللّه روحه ( محقق كركى ) قرائت كرد و محقق وى را به خواندن آن اجازه داد و صورت اجازه اين است : « الحمد للّه قرأ على هذا الدعاء و الذى قبله عمدة الفضلاء و الاخيار الصلحاء الابرار مولانا كمال الدّين درويش محمّد اصفهانى بلغه اللّه ذروة الامانى قراءة تصحيح كتبه الفقير على ابن عبد العالى فى سنة تسع و ثلاثين و تسعمائه حامدا مصليا » .
اين دعا و دعاى پيش از آن را محفوظ الاوصاف درويش محمّد اصفهانى به منظور آنكه اصل آن را تصحيح كرده باشد بر من قرائت كرد ، و تاريخ 939 هجرى است « 1 » .
پس از اين ، سند ديگرى براى آن دعا از خط مولانا على عليه السّلام كه بعد از اين در ترجمه شريف يحيى بن قاسم علوى ، انشاءاللّه تعالى ياد مىكنيم ، متعرض شده است .
هامش
( 1 ) - صورت اين اجازه در مجلد اجازات بحار جلد 108 طبع جديد آمده ، و دعاى قبل از آن دعات سمات و تعقيبات نمازها بوده است .