صفويه مراجعه كرد .
به خط يكى از فضلاى معاصرش در استرآباد مشاهده كردم كه وى ، به علت ابتلاى بيمارى درد سينه دو شب از ماه شوال گذشته ، سال 979 هجرى وفات يافت و در شب بيست و پنجم رمضان همان سال خسوف كلى اتفاق افتاد چنانكه بيش از مقدارى از ماه ظاهر نبود و به دنبال همان خسوف در ماه شوال مولاى باجلالت ، درويش محمّد و سيد امير نظام الدّين استرآبادى درگذشتند .
شيخ درويش محمّد بن حسن عاملى
پيش از اين به عنوان ، ملا كمال الدّين درويش محمّد بن شيخ حسن عاملى نطنزى اصفهانى ترجمه شد .
سيد امير دوست محمّد حسينى استرآبادى
وى ، فاضلى عالم ، و جليل القدرى خردمند بود و در روزگار شاهتهماسب صفوى رياست كتابخانه آستان مبارك رضوى را به عهده داشت ، و در زمان شاهان ديگر صفوى هم از آن سمت برخوردار بود .
از آثار او عمل السنه است كه به پارسى تأليف ، و به تهماسب صفوى اهدا كرده است و كتاب او از كتابهاى مشهور دعاست ، كه برخى از متأخران ، عمل الاشهر الثلاثة المتبركه را از آن كتاب انتخاب كردهاند و من آن را در قصبهء طسوج از قصبات تبريز ديدهام .
نوادگان اين سيد ، تا اين زمان وجود دارند ، و بيشتر آنها امور كتابخانه حضرتى را عهدهدار بودهاند و در حال حاضر هم ، بازماندگان او بدان سمت مفتخرند .