سيد ابو محمّد داعى بن مهدى بن جعد ( جعفر ) بن محمّد بن عبد اللّه ابن محمّد بن عمر بن على بن ابى طالب علوى عمرى استرآبادى
وى ، از اجله علما و محدثان شيعه بوده است و پس از اين ، ذيل يادآورى از نوادهاش سيد ابو طاهر محمّد بن يحيى بن سيد ابو الفضل ظفر بن سيد ابو محمّد داعى ، از انساب سمعانى نقل خواهيم كرد كه سيد ابو محمّد داعى مترجم حاضر از پيشوايان حديث بوده است و همچنين فرزندش سيد ابو الفضل ظفر نوادهاش سيد يحيى و نواده ديگرش سيد ابو طاهر محمّد ، از ائمه حديث بشمار مىآيند .
سمعانى گويد : اين خانواده از پيشوايان حديث اماميه در استرآبادند و نوادهاش سيد ابو طاهر محمّد ، سال 466 هجرى متولد شده است بنابراين ، جدش همطراز با على بن بابويه و فرزندش صدوق بوده است و من نام او را در كتابهاى رجال نيافتهام .
شيخ داود بن ابو شافين بحرينى
شيخ معاصر از سلافه ص 531 نقل كرده است : شيخ داود ، عالمى اديب و شاعرى معاصر بوده و او را به علم و فضل و ادب ستوده ، و اشعار بسيارى از او نقل كرده است .
مؤلف گويد : محتمل است ، شيخ داود همان شيخ داود بن يوسف بن محمّد بن عيسى بحرانى اوالى معاصر باشد ، كه پس از اين به نام او اشاره مىشود « 1 » .
هامش
( 1 ) - در انوار البدرين مىنويسد : شيخ محقق ، علامه اديب حكيم ، شيخ داود بن محمّد بن عبد اللّه ابن ابى شافيز ( با شين و فا و آخر آن زا ) كه در اين كتاب شافين ( با نون ) نوشته شده است . او در همه فنون يكتاى عصر بوده و در علوم ادب يد طولى داشته و شعر را در نهايت نيكو مىسراييد . و قصائدش مشهور است . در جدل و مناظره قدرتى به كمال داشته