طريقه احتياط است ، و همچنين اقتداى به نابينا و بنده و كسى كه بايد نماز را قصر بخواند و امامى كه نماز را با تيمم مىخواند مكروه است ، مگر اين كه مأموم هم همانند امام باشد اين بود كلام غنيه و تلخيصى كه از كلام سيد داماد بوده است .
مؤلف گويد : پوشيده نماند ، كه سيد داماد براى اختصار ، نسبت به جد را ، از بعضى اسامى حذف كرده است . و ما حقيقت حال را در هنگام شرح حال هريك از آنها متذكر شدهايم و در ضمن شرح حال مؤلف غنيه بدانچه از نظر ما درست است اشاره كردهايم .
علامه ، در ايضاح الاشتباه گويد : حمزة بن على بن زهره حسينى به ضم زاء ، ( زهره حلبى ) سيد سعيد صفى الدّين بن معد ( احمد اللّه ) گفته است :
كتاب قبس الانوار فى نصرة العترة الاخيار و كتاب غنية النزوع از آثار اوست .
استاد استناد ما در فهرست بحار الانوار 1 / 21 گويد : كتاب غنية النزوع فى علم الاصول و الفروع تأليف سيد عالم كامل ابو المكارم حمزة بن على بن زهره حسينى است .
و در فصل دوم فهرست بحار 1 / 40 : مؤلف كتاب غنيه مشهورتر از آن است كه معرفى شود ، و از فقهاى اجلا به شمار مىآيد ، و كتابهاى او به ويژه غنيهاش از آثار معتبر و مشهور است .
مؤلف گويد : نسخهاى از اصول او ، در نزد ما موجود است ، و اين كتاب دليل بر كمال فضيلت و نيرومندى علمى او است .
و شگفت اينجاست بااينكه سيد ابو المكارم بن زهره از شهرت كاملى برخوردار است و نزديك به روزگار شيخ طوسى مىزيسته است ، و از متأخرين از او بشمار آيد ، در عين حال منتجب الدّين در فهرست به طور
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي ) — صفحة 295
مساهمون: محمد باقر ساعدى
ص٢٩٥