ابو المكارم ، فقيهى عالم و اصولى و جليل القدر و معروف به ابن زهره ، و مؤلف كتاب الغنيه - كه مشتمل بر مسائل اصول فقه و فروع آن بوده - و امثال آن مىباشد .
ابو المكارم ، از اجلاى طائفه شيعه اماميه و بزرگان و سرشناسان ايشان است ، و معاصر با ابن شهرآشوب و ديگر از اعيان شيعه بوده است .
ابو المكارم ، از پدرش على روايت مىكرده است ، و برادرش سيد ابو القاسم ، عبد اللّه بن على ، و پسر برادرش سيد محيى الدّين ابو حامد محمّد بن عبد اللّه ، و پدر و جدش و بلكه اولاد و احفاد و اقربايش از سلسله مشاهير فقهاى به نام شيعه بودهاند ، تا آنجا كه صاحب قاموس در حق ايشان گفته است : فرزندان زهره شيعهء حلباند .
ابو المكارم ، علامه نامدارى است كه علامه حلى به جمعى از بزرگان بستگانش اجازه داده است ، و آنها عبارتند ، از سيد علاء الدّين ابو الحسن على بن ابى ابراهيم محمّد بن على بن حسن بن ابى المحاسن زهره ، و به فرزندش سيد شرف الدّين ابو عبد اللّه حسين بن على ، و به برادرش سيد بدر الدّين ابو عبد اللّه محمّد ، و اين اجازه كه جناب علامه حلى بديشان محبت فرموده ، اجازهء مفصلى است كه مشهور هم بوده است « 1 » .
و ما ، اكثر اين سادات را كه به ابن زهره شهرت داشتهاند بلكه همگى آنها را به ترتيب در مواضع معينى از اين كتاب متذكر شدهايم .
و بايد گفت سيد ابو طالب ، برادر سيد ابو القاسم عبد اللّه بن على بن زهره حسينى حلبى مؤلف كتاب الغنية عن الحجج و الادله و امثال اينهاست ، و
هامش
( 1 ) - اين اجازه در مجلد اجازات بحار ثبت شده است و تاريخ آن پانزدهم شعبان 723 هجرى بوده .