محمّد حسين بن ملا محمّد باقر يزدى رحمه اللّه آموخت « 1 » .
از استاد علامه شيروانى شنيدم ، كه علم و فضل او را توصيف مىكرد و بهويژه از علوم تعليميهء او تمجيد مىفرمود . حكيم ، اكنون در يزد زيست دارد ، و من در مشهد مقدس رضوى به ديدار او رسيدم . و او پارساترين مردم عصرش بود ، لباس درشت مىپوشيد ، و خود خدمتكارى زن و فرزندش را عهدهدار مىشد ، و پس از آنكه در يزد سكنى گرفت به تدريس در يكى از مدارس تازه بنياد آن گمارده شد و در همانجا بود تا سال 1116 هجرى قمرى درگذشت .
حكيم ، اگرچه از نظر من از فحول علما به شمار نمىآيد ، ليكن به مناسبت مهارت كاملى كه در رياضيات دارد و از طرف ديگر شخصى پرهيزكار و متقى است نام او را براى تيمن در اين كتاب ايراد كرديم .
ابو فراس حمدان بن حمدان بن حارث بن ابو العلاء سعيد بن حمدان ابن حمدون حمدانى
ابو فراس ، پسر عموى ناصر الدولة بن حمدان ، و سرايندهاى معروف ، و فاضلى موصوف ، و معاصر با صاحب بن عباد ، و ملكالشعرا و امام الادباء بوده است .
ابن خلكان وفيات الاعيان 2 / 58 مىنويسد ، ثعالبى در توصيف او گفته است : وى يكتاى روزگار و خورشيد درخشان زمانش بود ، و مراتب ادب و
هامش
( 1 ) - ملا محمّد حسين ، از رياضىدانهاى قرن يازدهم و اوايل قرن دوازدهم هجرى بود ، پدرش ، ملا محمّد باقر نيز از دانشوران رياضى بشمار مىآيد و شرحى بر خلاصة الحساب شيخ بهايى دارد ، و همچنين شرحى بر عيون الحساب جدش ملا محمّد باقر يزدى - كه استاد شيخ بهايى بود - به نام كفاية الالباب نوشته است ، و آن را به كتابخانه شاه سلطان حسين تقديم كرده است ، و حال هر دو باقر را در تذكرهء باقريه نوشتهايم - م .