مؤلف گويد : ابن شهرآشوب در معالم العلماء ص 149 ابو فراس را از سرايندگان مداح اهل بيت عليهم السّلام شمرده است و اين موضوع دليل بر تشيّع .
نجم الدّين حمزة بن ابى الاغر ( ابى الاعلى ) حسينى
به طورى كه از برخى اجازات سيد فضل اللّه راوندى - كه به خط شريف خود نوشته - برمىآيد ، حمزه از مشايخ اجازات او بوده است ، و او كتاب الغرر و الدرر سيد مرتضى را ، از قاضى ابو المعالى بن قدامه ، از سيد مرتضى ، رضوان اللّه ، روايت مىكرده است .
و اين سيد ، غير از گروهى ديگر است كه پس از اين نام برده مىشوند ، و براى دسترسى به اين موضوع به اجازات علما و دانشمندان بايستى مراجعه كرد .
شيخ شمس الدّين ، ابو يعلى حمزة بن ابو عبد اللّه غفارى بغدادى
منتجب الدّين در فهرست گويد : وى از فضلاى عهد خود بوده ، و كتاب النهاية المرتضويه در فن تعبير خواب از آثار او مىباشد .
ملا حمزه اردبيلى
وى ، فاضلى عالم و متكلم و از معاصران است مراتب علمى خويش را از استاد محقق خوانسارى رحمه اللّه آموخت ، و در شهرستان اردبيل در سال 1099 هجرى قمرى به بيمارى طاعون ( اعاذنا اللّه منه و جميع شيعة مولانا على عليه السّلام ) درگذشته است ، و فوائد و حواشى و افاداتى دارد « 1 » .
هامش
( 1 ) - در تاريخ اردبيلى از استاد محقق ، تعبير به محقق اردبيلى كرده ، و حال آنكه فاصله درگذشت مقدس اردبيلى ، و ملا حمزه 106 سال بوده است ، آرى صاحب رياض از محقق خوانسارى تعبير به استاد محقق مىنمايد - م .