شيخ حسين بن علاء الدّين بن مظفر بن فخر الدّين بن نصر اللّه قمى
وى ، يكى از مشايخ شيعه است و به طورى كه شيخ يونس ، در رساله اسامى مشايخ ، اظهار داشته است : وى ، يكى از مشايخ شيعه و از شاگردان ابن فهد حلى به شمار مىآيد .
شيخ حسين بن موسى
از جعفر بن محمد بن قولويه روايت مىكند ، و اين شخص بلاشك ، همان ابو عبد اللّه حسين بن محمد بن موسى بن هديه است كه از ابن قولويه روايت مىكرده است و پيش از اين به نام او اشاره شد و متعدد نمىباشد .
شيخ شرف الدّين حسين بن نصير الدّين موسى بن عود
وى ، فاضلى عالم و فقيه ، و از شاگردان شيخ محمّد بن موسى بن حسين ابن عود است و من در شهر تبريز ، نسخهاى كهن ، از سرائر ابن ادريس را ديدهام ، كه شيخ حسين آن را در نزد استادش ( شيخ محمّد ) قرائت كرد و شيخ محمّد در پشت نيمهء اوّل آن كتاب ، بدين مضمون مىنويسد : « اين كتاب را شيخ شرف الدّين حسين بن مرحوم شيخ امام نصير الدّين موسى بن عود - كه خدا او را تأييد فرمايد - در چندين مجلس نزد من خواند و مشروح و مبين به بهرهگيرى از آن موفق گرديد و آخرين مجلس بحث آن شانزدهم ماه رجب سال 761 هجرى بوده ، و چنين امضا نموده ، محمّد بن موسى بن حسين بن عود عفى اللّه عنه بمحمد و آله الطاهرين » انتهى .
مؤلف گويد : دور نيست اين شخص از نياكان ابن عودى معروف شاگرد شهيد ثانى باشد « 1 » . و ظاهر آن است كه ، استاد و شاگرد هر دو تن پسر عموى
هامش
( 1 ) - ابن عودى ، بهاء الدّين محمّد بن على بن حسن ، از مردم جبل عامل بوده ، و مؤلف در باب كنى به نام او اشاره كرده است ، و در رسالهاش معروف به بغية المريد است ، كه در شرح